maandag 31 oktober 2011

Gezocht: Nieuwe Sportieve uitdaging!!!

Het is weer zoeken naar een nieuwe sportieve uitdaging. Dus wie nog een leuke evenement weet waar ik met handbike aan deel kan nemen hoor ik het graag. Verder ben ik vorige week nog even lekker de lappenmand in gedoken en heb ik daarna gewoon gedaan waar ik zin in had. Heb veel met de benen languit gelegen, en verder gelezen en genoten van niets doen.

Het gewone leven heeft vanaf vandaag weer zijn intrede gedaan. Heb mijn huis-, tuin- en keuken-dingen weer gedaan. En op mijn lijst voor morgen staan nog een paar dingen welke ik gedaan wil hebben. Zou het zo zijn dat alle menselijke dingen gewoon door gaan? Gelukkig wel, en het lijf is helemaal hersteld na een week lang handbiken door het Sallandse Landschap! Morgen ga ik ook weer sporten om de conditie op pijl te houden. Heb nieuwe T-shirts besteld met een nieuwe kleur en een nieuwe tekst er op. Kan ik daarmee weer opvallen waar ik het nodig vind.

Komende zaterdag ga ik assisteren bij de open dag van Fokus in Arnhem in samenwerking met Intermobiel. Dit naar aanleiding van een vraag van Veroni en Emile namens intermobiel. Diesel en ik zijn gevraagd om een demo hulphond te geven, en verder zien we wel wat er allemaal ter tafel komt. Dan in de loop van de volgende week ga ik samen met Diesel een workshop geven op een basisschool.

En verder geniet ik van het komende seizoen. Heb een cursus verhalen schrijven liggen en moet nog mijn webdesign cursus afmaken. Dus de komende wintermaanden heb ik genoeg te doen naast sporten, schilderen, lezen en genieten van alles wat er nog meer te doen valt. Maar ben nog op zoek naar een nieuwe sportieve uitdaging naast de vaste evenementen....

vrijdag 28 oktober 2011

Tijdmachine: De dag van Heeten

We stappen even in de tijdmachine, en ik wil je graag meenemen naar een week geleden. Een week terug was ik te druk om deze weblog met goed fatsoen te vullen met mijn gezwets in de ruimte. Dus vandaar dat ik via de tijdmachine, jou als lezer terug mee wil nemen naar vorige week.


Vrijdag 21 oktober 2011: De dag van Heeten



Vanmorgen liep al weer erg vroeg, namelijk om 5:00 uur, de wekker af in huis. Voorlopig de laatste keer dat ik zo belachelijk vroeg mijn bed uit ga. Normaal gesproken is het voor mij dan nog midden in de nacht namelijk. Maar goed, ook deze keer ben ik snel wakker, en na de routine van de morgen ben ik weer met de Blauwe Bolide onderweg naar Raalte. En zoals het hoort pak ik de handbike uit het schuurtje en kijk heel snel na of alles werkt en alles klopt. Iets te snel blijkt later deze dag, maar gelukkig heeft het vergeten van de ventieldopjes geen nare gevolgen deze dag. Vandaag begint koud maar droog en het belooft mooi weer te worden, dus ik heb er helemaal zin in.

Alvorens de tent binnen te racen zet ik koers naar het mobiele toilet. Niet mijn hobby dat klimmen en klauteren, maar wat moet dat moet. Net tegen half 8 kom ik de tent in rollen. Geen tijd voor koffie en de krant want we worden vrijwel meteen uitgezongen voor de laatste start van de Sw4D. Dat van die krant is achteraf erg jammer, want Gerard de journalist van de Stentor heeft een ontzettend mooi stuk over mij en Annie geschreven. Dat zal ik gedurende de dag om mij heen te horen krijgen. Einde van de dag lees ik het zelf ook, en het is helemaal leuk om het eigen verhaal zo terug te zien met foto en al. Nog net voor de start kan ik Jannie een klein kompas geven als kleine blijk van waardering. Immers kun je elkaar op meest vreemde momenten kwijt raken overdag. Nog even wat foto's van de start geknipt, en na de knip in de kaart naar buiten gerold. Weer braaf over de stoep met de wandelaars mee rollen. De route van vandaag was niet al te moeilijk met veel onbegaanbare paden voor mij. Dus ik heb Annie vrij snel vooruit laten rollen, en heb haar niet meer terug gezien vandaag. Al snel liep ik al weer op met Jannie en Appie, en ik had het alleen maar koud ondanks mijn extra warme jack, handschoenen, sportsokken en dergelijke.... Gezellig pratend over van alles en nog wat naderen we al weer de eerste rust van de dag. Ik ga even uit de handbike, loop mijn voeten een beetje warm, neem wat te eten en ga snel weer de weg op in de hoop Jannie en Appie bij te halen en weer verder te kletsen als het even kan.

Op weg nader ik al snel de splitsing op het einde van de Bokkkelerweg. Nog wat wazig van een te kort aan energie (=hongerklop??...) zie ik dat de 40Km naar rechts gaan en de 30 Km laar links. “Dat staat goed aangegeven.”: denk ik nog om vervolgens de bocht naar links in te zetten. Het wordt lichter onderweg, en ik geniet van het lekkere weer en rol lekker door. Kom een verhard zandpad tegen, en zie dat al een leuke eerste 'uitdaging' van de dag, om vervolgens lekker door te rollen. Pas na een leuk weggetje vol bochten en bomen gaat de route een graslans in waar ik onmogelijk overheen rol. Hier sta ik even na om de volgende strategie te bepalen, en zie mezelf in gedachten naar links de bocht inzetten waar ik rechts had moeten gaan. Ik kijk nog even voor de zekerheid op de routebeschrijving, maar dit is overbodig. Beetje balend van mijn eigen stomme fout ga ik weer terug naar het punt waar het fout ging, en rol over de eerste uitdaging terug. Daar waar het fout ging eet ik nog een extra energie-bom en rol leuk verder, en er lopen zowaar wandelaars op de route. Het was net heerlijk rustig hoor, maar ja, zo is vertrouwder, maar wat een domme actie zeg!

Verderop op de boxbergerweg waar de route een zandpad in gaat dreig ik weer de fout in te gaan, maar deze keer word ik gered door de route-uitzet-ploeg welke mij de goede kant op stuurt, en zo kom ik niet alleen wandelaars tegen later, maar ook kom ik spoedig bij rustpunt twee: De Lepelaar! Van hieruit word ik om de tuin geleid om niet weer in een onbegaanbaar bosbad geparkeerd te staan, en dus rechtdoor, de weg volgen tot de rotonde -kan heeeel lang duren- daar linksaf, en dan rechtdoor....... Nou, ik ben inderdaad heeeeel lang doorgereden en kwam op de rotonde bij Dieperveen, ging daar linksaf. Bij een tuinwinkel even gevraagd of ik een sanitair probleem op mocht lossen, en als dank de eerste plant van de dag in de tas gestopt. Toen rechtdoor het bos in gegaan, maar ik kwam er al snel achter dat ik hier niet goed zat. En voor de eerste en de laatste keer hen ik Ben moeten bellen om te vragen waar ik heen moest. Het was niet moeilijk maar wel weer een lang end. Zo kwam ik bij NUNU. Na de knip ben ik nog even naar binnen gewandeld, maar ik zag niet wat ik zocht. Buiten het extra jack uitgedaan want het was lekker warm buiten. Snel weer op weg gerold op weg naar Heeten toe! De teller stond al op dik 30kilometer, dus dat beloofde weer extra kilometers deze slotdag.

Vanaf NUNU was de route voor mij goed te volgen, en wat kletsend met de ene wandelaar en de andere wandelaar ben ik door gerold over wat uitdagingen heen welke te doen waren. Heb bijna geen omwegen hoeven maken, en het was allemaal goed te doen met hier en daar gezond verstand en de routebeschrijving lezen :-) Bij Rustpunt Reimink ben ik niet gestopt, en ben vrolijk door gerold door het bos heen. Erg mooi, en genoten van deze omgeving en de mooie wandelpaden. En zo naderde ik ook Heeten. Op het mooie rustpunt heb ik wel een poos stil gestaan, even de regenbroek uit, en mij klaar gemaakt voor de laatste etappe naar Raalte toe. De koffie smaakte me goed, en helemaal fris en fruitig begon ik aan de laatste kilometers naar Raalte toe. In deze etappe heb ik nog wat kleine ommetjes moeten nemen, maar de route was zonder problemen te volgen en zat nog vol leuke uitdagingen.

De laatste rust was de mobiele post. Hier heb ik nog even snel wat gegeten en gedronken waarna ik verder gegaan ben naar Raalte toe. Hier wachtte nog een laatste uitdaging: De Harinkdijk. Een mooi bereden zandpad met wat groen en zo met hier en daar een modderpoeltje. Gelukkig goed overheen te rollen, maar wel een echte uitdaging. Aan de overkant van het kanaal lag een verhard fietspad, maar deze heb ik niet genomen. Scholieren die vanuit Raalte naar huis fietsten schreeuwden ons toe dat we de laatste kilometers in gingen. Een paar riepen dat ze het zoals ik ook wel konden. Bij deze daag ik ze uit om volgend jaar ook 40 kilometer rollend deel te nemen. Eens kijken hoe het dan afgaat. Kan ik ook eens een keertje lachen namelijk :-)

Zo kwam ik Raalte binnen rollen. Mijn ouders waren daar om mij binnen te halen, en in het centrum van Raalte was het een gezellig wandelfeest. Veel mensen feliciteerden me en spraken me aan vanwege het stuk in de krant. Het was heerlijk om zo binnen te komen. Onderweg werd ik gevraagd of ik tot de huldiging nog even in de tent wilde blijven.

Na de rode loper, en het ophalen van de medaille in de tent waren er veel mensen die mij feliciteerden en aanspraken. Ook veel wandelaars waar ik alle dagen mee had opgelopen. Binnen een paar dagen voelt het als een familie bijna. Van de burgemeester van Raalte kreeg ik een bos bloemen aangeboden. Dit omdat het rollen best een bijzondere prestatie is. En met deze mooie bos bloemen, en een hele ervaring rijker ben ik naar huis gegaan.

Voor de verandering hoefde de wasmachine niet aan voor de volgende dag. Kon ik bij mijn ouders aanschuiven aan tafel en, om vervolgens naar huis te gaan en in diepe slaap te vallen.

donderdag 27 oktober 2011

Tijdmachine: De dag van Luttenberg

We stappen even in de tijdmachine, en ik wil je graag meenemen naar een week geleden. Een week terug was ik te druk om deze weblog met goed fatsoen te vullen met mijn gezwets in de ruimte. Dus vandaar dat ik via de tijdmachine, jou als lezer terug mee wil nemen naar vorige week.


Donderdag 20 oktober 2011: De dag van Luttenberg


Vanmorgen liep net als voorgaande dagen om 5:00 uur de wekker af! Nog een paar dagen, en het gaat routine worden: koffie zetten, broodje smeren, aankleden, bidons vullen,de laatste dingen in de tas duwen, Diesel uitlaten en tegelijkertijd het broodje eten, tanden poetsen en als laatste met de 'Blauwe Bolide' naar Raalte rijden. Het is erg druk met allemaal voertuigen op de weg welke wel op auto's lijken. Moeten die allemaal naar Raalte toe om daar te gaan wandelen? Iets voor 7 uur ben ik bij de handbike, en het ziet er naar uit dat het regenen gaat. Echter neem ik de gok door snel de tas achterop de handbike te mikken en vlot naar de tent op de domineeskamp te rollen. Dit blijkt een verkeerde beslissing te zijn zodra ik 200 meter onderweg ben, maar ik heb geen zin om nu te stoppen en een verkleed-show weg te geven op straat. Een beetje vochtig kom ik aan in de tent waar de verkleed-show wel plaats gaat vinden. De ervaring van dinsdag leert me dat ik mijn hoortoestellen uit mijn oren trek en deze veilig en droog opberg in de tas.

Meer wandelaars trekken regenkleding aan wanneer het tijdstip van starten nadert. Er komen ook steeds meer mensen wat vochtiger binnen. En eerlijk waar: de druppels waren hard en vielen behoorlijk snel. Het voorspelde niet veel goeds, en ik zag mezelf al weer drijfnat worden onderweg. De start werd weer ingezongen, en na de eerste knip van de dag rolde ik de tent uit. Het eerste gedeelte naar het eerste rustpunt was goed te rollen, maar daarna zou het ingewikkelder worden. Ik hoefde de klim van vandaag niet aan te gaan, maar dit was één van de uitdagingen waar ik al de hele week naar had uitgekeken. Nadat ik samen met de wandelaars Raalte uit gewandeld ben heb ik het tempo er op gezet. Ik had het verschrikkelijk koud, en wilde mezelf warm rollen. Onderweg was het half donker nog, maar het werd steeds lichter onderweg. Het was heerlijk om even verzonken in mijn eigen gedachten naar de eerste rustplaats te rollen. Als eerste kwam ik aan in Haarle. Hier heb ik pauze gehouden en wat gegeten en gedronken. Ik wilde op de eerste wandelaars wachten voor ik door ging voor de 'berg-etappe', en dit bleek een heel goed besluit te zijn.

Zo druppelden de eerste wandelaars binnen, waaronder Jannie en Appie. Ondertussen had ik de regenjas al weer ingewisseld voor een extra droog jack want ik had het nog steeds koud. Maakte nog een praatje en toen kwam ook Annie aangerold. Ze had thuis even de regenbui afgewacht en was wat later van start gegaan. Omdat het volgende stuk erg ingewikkeld werd spraken we af dat ik met haar mee zou rollen. Terwijl we nog bij het rustpunt waren kwam Gerard, een journalist van De Stentor, met ons in gesprek en wilde ons op de foto zetten. Vervolgens is hij met ons mee gelopen terwijl we even een andere route namen dan de wandelaars op de originele route. Ook hier kwamen we al wat bergjes en dalen tegen, en was het af en toe even flink werken met de handbike. Ondertussen vertelden Annie en ik alles wat Gerard maar wilde weten, en nog een beetje meer dan dat. Die man zal wel gedacht hebben :-) Maar wandelaars hebben allemaal een verhaal, en daar zijn Annie en ik helemaal geen uitzondering in. Morgen staan we met foto en al in de Stentor misschien, en dan eens zien of Gerard er een mooi verhaal van gemaakt heeft.

Aangekomen op een punt waar de route de wandelaars naar 'De Schaapskooi' en het 'Joods Monument' omhoog gingen daar ging Gerard de lucht in, terwijl Annie mij naar het begin van de 'berg' bracht. In het Park De Sallandse Heuvelrug is het werkelijk adembenemend mooi! Gelegen daar aan de Hellendoornsebergweg ligt 'De Uitkijk' hoog op de berg. Deze is in de route opgenomen, en is ook een controlepunt. Om hier te komen moest iedereen de berg op klimmen, iets wat voor wandelaars ook niet gemakkelijk is. Ik heb even gewacht tot de eerste wandelaar mij voorbij liep voor ik aan de klim begon. Ik keek werkelijk de lucht in, en ik bedacht me dat er nog een mogelijkheid was om terug te gaan, maar ik heb het niet gedaan. Al vrij snel in de klim heb ik de handbike geparkeerd: het zweet brak me uit, en ik moest even een jack uit trekken. Nu ik toch uitgestapt was kon ik mooi een paar foto's maken. Ik wachtte even op een volgend clubje wandelaars, en toen deze mij voorbij waren ben ik door gegaan et de beklimming. Ook nu moest ik even mijn eigen weg zien te vinden omdat de route over een schitterend zandpad leidde wat ik in zijn geheel niet zag zitten. De klim over het fietspad was werkelijk ééntje die genoeg uitdaging bood. Tijdens de klim heb ik genoten, en aangezien 'De Uitkijk' heel snel op de bordjes stond had ik de weg er naar toe snel gevonden. Snel was ik er niet, want tot op het laatst moest ik de lucht in!

Aan het einde van de klim ging het rollen erg moeilijk, en al snel zag ik het probleem. Onderweg was er veel zand en ander bosmateriaal tussen de remmen gekropen. Het functioneerde uitermate goed als rem, maar dit was nu net niet de bedoeling. Bij 'de uitkijk' heb ik het overtollige materiaal uit de remmen gehaald, en heb wat aan de inwendige mens gedaan. De knipgast, ingehuurd voor het knippen, wist mij niet de weg te wijzen. Hij vertelde mij dat ik Nijverdal aan moest houden. Met deze kennis ben ik weer in de handbike gaan zitten en heb ik nog even van het uitzicht genoten. Toen ik aan de afdaling wilde beginnen zag ik Jannie en Appie de lucht in komen. Heb nog even met hen een praatje gemaakt. Ze gingen even aan de soep, en ik stortte mij met grote snelheid naar beneden. Dat voelde lekkerder dan de klim en ik was helemaal blij dat de klim gelukt was: de uitdaging zat er op.....

Het bos uit ben ik rechtssaf richting Nijverdal gegaan, en heb ik Nijverdal van binnenuit bekeken. Al snel had ik in de gaten dat ik helemaal fout zat. Nu ik er toch was wilde ik er ook even van genieten, en dat heb ik gedaan. Toch werd het tijd om de route weer terug te vinden, en dit was moeilijker dan ik had gedacht. Ten eerste moest ik de heuvels weer op welke ik leuk was afgedaald, en kwam ik ook tot de ontdekking dat ik aan de verkeerde kant uit het bos gekomen was. Heel handig, maar terug het bos in zag ik niet zitten.

Ik moest naar Luttenberg, dus ben ik de fietsborden Luttenberg gaan volgen. Een zeer goed idee, ik zat spoedig op de Luttenbergerweg. Deze voerde mij langs Pretpark Hellendoorn. Hier had ik geen zin om de lucht in te gaan, en dus ben ik deze verder gevolgd richting Luttenberg. Het duurde een hele poos, maar steeds voerde de borden Luttenberg mij de goede kant op, tot ik wandelaars op de weeg zag lopen! Hoera!! Ik besloot die kant op te gaan, want dan was ik weer in de buurt van waar ik wezen moest. Ik stond op de kruising Kathuizenweg-Pollenweg en ik begon de leukste, maar owwwzowww domme actie van de dag :-) Aangekomen na lange tijd eenzaam door Nijverdal te zijn gedwaald en de Luttenbergerweg te hebben afgerold vroeg ik aan de eerste lopers: “Komen jullie van Luttenberg af?”, en deze vraag werd bevestigend beantwoord. Goed, dus tegen het wandelverkeer in ben ik richting Luttenberg gerold. Immers moest ik toch naar Luttenberg toe vandaag! En toen ik een rustpunt tegen kwam bleek dit enkel en alleen een rustpunt voor de 30Km-lopers te zijn. Vervolgens kon ik weer terug de weg op, en de Pollenweg afrollen zoals ik gekomen was. Heerlijk handig, maar ondertussen kon ik wel om mijn eigen stomheid lachen: zo kom je nog eens ergens. Ik wil mijn wereld groter maken, en dit is een uiermate handige methode. Ik bedacht mij op de terugweg dat ik wel heel erg op mijn moeder lijk in dit soort dingen.

Het weer was droog ik had de wind in de rug, dus wat maken die paar extra kilometers nu nog uit. De teller stond immers al bijna op 40 Km, en Luttenberg en Raalte waren nog niet in zicht. De route ging verder, en ik zag een mooie zandweg welke te nemen was.... zo leek het. Na een kilometer ben ik omgedraaid omdat ik een zeer grote bult zand voor me zag, en ik het mijn mede-wandelaars niet aan kon doen om mij op sleeptouw te nemen. Terug op de weg ben ik de Kathuizenweg verder afgerold. Inmiddels wijzer geworden even op de routebeschrijving gezien dat ik dan ook op de 40Km-route naar Luttenberg terecht kwam. Handig een route-beschrijving, die zijn best te gebruiken zo nu en dan :-)

Goed, de extra kilometers was ik wel zat. Met de uitdaging van 'De Uitkijk' en dergelijke begon ik de armpjes wel te voelen en inmiddels was de teller over de 40 Km. Ook handig een kilometerteller op de handbike, maar kan ook demotiverend werken..... Na 5 minuten rollen zat ik op de route. In de 'relaxhouding' rolde ik al kletsend met andere wandelaars op de weg naar Luttenberg toe. Heel prettig om samen te wandelen als je moe bent. Iedereen gaat immers de zelfde kant op, en dat werkt motiverend.

In Luttenberg wachtte een vrolijk onthaal met muziek, terras en gezelligheid. De zware tocht van de uurtjes er voor was ik zo vergeten. Heb een poosje stil gestaan in Luttenberg, maar ben vrij snel doorgegaan. Het was al redelijk laat, en ik moest nu nog minimaal 10 kilometer voor ik weer in Raalte was, en de teller stond al bijna op 50. Het was nu lekker weer en de zon scheen, dus alle redenen om lekker verder te rollen door het Sallandse landschap.

Na Luttenberg komen er geen enge blubberpaden, zandwegen met bobbels of andere bergen op het pad. Gezellig leuterend met de 30-, en 20Km-lopers keer ik terug naar Raalte. Onderweg is het goed uitkijken geblazen want het rijdend verkeer racet hard voorbij en houdt weinig rekening met de stroom wandelaars. Ik probeer me aan te passen aan de links lopende wandelaars, maar dat gaat mij moeilijk af. Het ene moment vind ik mezelf een fietser en het andere moment een wandelaar. Tja, wat ben ik ook al weer?...... In ieder geval geen 'auto' of 'zwangere vrouw'.

De laatste rustpost is de mobiele post. Aangezien ik kleddernat ben van een gezond potje zweten wil ik graag een droge jas aan. En als ik dan toch van de handbike geklommen ben kan ik de blaas ook wel even legen op het mobiele toilet. De mobiele rust is helemaal uitgerust met alles wat een wandelaar nodig heeft. Ik vraag om een kop koffie, en deze wordt mij bezorgd door de jongens van de catering. Ik wandel er nog wat rond op mijn eigen benenwagen. Ja, het is inderdaad makkelijker dat ik nog een paar passen kan lopen. Ik zou werkelijk niet weten hoe dat anders had gemoeten deze 4 dagen, maar dat ter zijde. Al lopend schiet ik nog wat foto's, en als de koffie op is neem ik weer plaats in de handbike voor de laatste kilometers.  De kilometerteller durf ik nu niet te bekijken, bij de finish zie ik later, dat deze op 60,4 staat! Daarmee zijn mijn (bijna) lamme armen wel verklaarbaar.

De handbike breng ik terug, en tegen 4 uur maak ik nog een praatje met Y en O thuis. De handbike overnacht daar voor de laatste maal. Voor ik hem in de schuur zette was het bij mijn 'Blauwe Bolide' een 'mobiele-handbike-werkplaats': zand verwijderen, alle beweegbare delen in de teflon zetten na een hele dag zandhappen. Banden oppompen, en even nalopen of alles inderdaad werkt. Dat laatste  blijkt niet het geval te zijn, ik heb een rem die niet meer werkt. Na enig nadenken bliojkt ook dat Teflon hier de ultieme oplossing is: dat zand zit werkelijk overal!!!! Na 4 uur stap ik in de auto om even voor 5 uur thuis te komen. Het was een heerlijke wandeldag, en ik heb genoten van de mede-wandelaars en het Sallandse Landschap: het uitzicht was adembenemend. En als extraatje scheen de zon volop!!!!!

Thuis heb ik snel van kleding gewisseld en alle vieze kleding in de wasmachine geduwd. Het was tegen half 6 toen ik mij voor de griepprik meldde. Deze prik heb ik voor de verandering eens in mijn bovenbeen laten zetten. Het leek mij niet slim om dat in de bovenarm te laten prikken terwijl ik morgen nog minimaal 40 kilometer moet handbiken. Daarna snel even naar de winkel toe om mij vervolgens te melden bij de buren Ingrid en Gert voor het avondeten. Diesel is ook deze derde dag uitstekend verzorgd door Ingrid, en was helemaal happy toen hij mij weer zag.

Na het eten zijn Diesel en ik huiswaarts gegaan en wachtte het ritueel van douchen, wasmachine leeg plukken en de inhoud ophangen, de tas voor morgen inpakken en met Diesel wandelen. Met het wandelen loop ik nog even bij mijn ouders binnen, drink een kop koffie en ga dan weer naar huis. Voor de deur aangekomen blijkt dat ik de sleutels daar heb laten liggen, en ga ik die weer ophalen. Het schiet op deze manier ook zo op, en ik ben al zo moe! Zo is het tegen 11 uur toch echt echt tijd om te slapen. “We gaan morgen naar Heeten toe, en ik ben nog lang niet moe....-gaaaaap-!!”: denk ik nog voor ik in dromenland ben.

woensdag 26 oktober 2011

Tijdmachine: De dag van Heino

We stappen even in de tijdmachine, en ik wil je graag meenemen naar een week geleden. Een week terug was ik te druk om deze weblog met goed fatsoen te vullen met mijn gezwets in de ruimte. Dus vandaar dat ik via de tijdmachine, jou als lezer terug mee wil nemen naar vorige week.

Woensdag 19 oktober 2011: De dag van Heino


Vandaag loopt om 5 uur de wekker af. Wederom kijkt Diesel mij aan vanuit de mand met een blik of ik wel helemaal goed wijs ben. Deze keer ben ik meteen wakker en zet koffie en maak een boterham klaar. Daarna even in de kleren en met Diesel naar buiten. Zet de hoortoestellen in elkaar en kom tot te ontdekking dat ze beiden hersteld zijn van de waterschade. Dat is fijn, want dan ben ik weer normaal aanspreekbaar de komende dagen, en ga dus niet als een halve-dove door het Sallandse Landschap heen. Na het ontbijt en de korte wandeling met Diesel heb, en 5 keer de inhoud van mijn tas te hebben nagekeken ben ik op weg naar Raalte.

Deze ochtend rijdt het vlot door naar Raalte, en niet onbelangrijk: het is droog buiten. Toen ik vanmorgen vroeg naar buiten keek zag ik dat de straten vochtig waren. Met het uitlaten voelde ik dat het kouder was dan gisteren, en ik heb dan ook een extra jack aangetrokken. Dit is de eerste uren wel nodig, want deze zal ik pas in Hoonhorst uit trekken.

De start is weer met muziek  en zo wandelt iedereen om half 8 de tent uit. Annie, de andere handbike-ster, ontmoet ik hier ook en snel spreken we af om samen op te rijden tot de tweede stop bij Heino. Dit omdat er veel onbegaanbare stukken op de route zijn, en Annie weet goed de weg. Na de tweede stop is de route voor ons weer goed te volgen, en zullen we uit elkaar gaan.

Zodra Raalte achter ons ligt gaan Annie en ik de andere kant op. De lopers zullen we weer tegen komen bij het eerste rustpunt: de zuivelboerderij. Hier komen we als eersten aan vandaag, maar zullen daar niet al eersten vertrekken. Het is namelijk zo dat ik even een andere batterij in een hoortoestel moet doen, en ook verlegen zit om een sanitaire stop. Als Annie en ik verder rollen zijn de eerste lopers ook al voorbij geweest. Het is lekker rollen samen met Annie. Ik ben blij dat mijn beide hoortoestellen het weer doen, en kan lekker met Annie babbelen zonder dat ze hoeft te schreeuwen. Voor Heino, op de Weversweg, slaan de wandelaars rechtsaf een zandweg in. Ik overweeg hen te achtervolgen, maar draai al snel om bij de aanblik van de blubber. Mijn besluit staat vast: Annie is al door gerold, maar ik ga er achteraan! We spreken elkaar nog bij de tweede rustplaats, en dan rolt Annie vandaag verder waar ik even naar binnen rol om mezelf op te warmen en iets te eten te nemen.

Na 10 minuten houdt ik het daar voor gezien, en rol ik weer naar buiten. De zon gaat steeds uitbundiger schijnen, en het wordt steeds warmer. Het gaat vandaag niet meer regenen, en dat is een zeer prettig vooruitzicht. De hele dag geniet ik van mooi en droog weer. Na Heino besluit ik om even langs de kant van de Blankenvoortsweg te parkeren. Hier strek ik even de benen, maak wat foto's en maak wat grappen met voorbij gaande wandelaars. Als ik weer verder ga kom ik hen weer voorbij rollen, maar heb de snelheid niet al te hoog. Zo rond de 10Km/uur is prima te doen! Net voordat ik het kanaal oversteek aan het einde van de Twentseweg zie ik Jannie en Appie in de rug. Nog voor ze mij hebben gezien zie ik kans mijn fototoestel uit de tas te pakken zodat ik een foto van ze gemaakt voordat ze mij opgemerkt hebben. Fotograferen is naast het wandelend handbiken een sport op zich aan het worden voor de komende week! Van lolligheid knippen Jannie en ik nog wat plaatjes van elkaar. Zo rol ik met Jannie en Appie mee tot Hoornhorst waar we gezamenlijk pauze houden. Ik val bijna in slaap van de warme koffie in het café terwijl deze vol loopt met wandelaars. Jannie en Appie genieten van een kop soep, en gelukkig gaan we verder voor ik echt in slaap val. De regenbroek en mijn extra jas heb ik uit gedaan, en de zon lekker schijnt lekker.

Buiten gekomen lopen Jannie en Appie verder, ik haal hen later weer bij om met hen verder te wandelen. Pak mijn tas in, en Annie is ook aan komen rollen. Ze krijgt een kop koffie, en eet nog een broodje terwijl ik weer verder rol. Samen met Jannie en Appie wandel ik verder. Bij het punt waar we tegen het verkeer van de 30 Km in moeten begin ik bijna jolig te worden. Als een soort tank rijdt ik voorop met Jannie en Appie achter mij aan. Als we op de kanaaldijk zitten maken we nog wat foto's en voegen daarna weer in bij de 30 Km-lopers.

Onderweg roepen we van alles wat betrekking heeft op mij om de aandacht voor een gaatje te krijgen. Dat varieert van “vrachtwagen!” tot “auto”, maar ook “reddingsdienst” en “zwangere vrouw!” doen wonderen. We verzinnen er een heleboel, en zo houden we de humor er in. Immers, wandelen doen we voor de lol en de gezelligheid. Hier en daar heb ik nog een praatje over intermobiel, en ook dat is erg leuk. Dat is een niet onbelangrijke bijzaak tijdens het rollen. Inmiddels gaan we over een verharde zandweg: voor de lopers leuk, maar voor mij een uitdaging. Met Jannie en Appie ga ik nog wat uitdagingen aan hierna, maar dat weet ik nu nog niet. Eerst volgt het Landgoed van 'Den Alerdinck' op onze route. We gaan door de bospaden, en het is er zeer mooi. Hier en daar heb ik een klein duwtje nodig, maar de rest is werkelijk een rollende uitdaging. Deze keer was het de uitdaging zeer de moeite waard! Hierna gaan we verder, en ga ik mee een zand-/blubberpad op welke later over gaat in een weiland met nat gras. Hier had ik niet moeten komen, maar Appie duwt mij er doorheen. Achteraf kom ik tot de conclusie dat dit te veel uitdaging was geweest.

Voor de Tweede keer deze dag doen we Heino met de rustplaats bij Zaal Oortwijn aan. Hier gaan Jannnie, Appie en ik uit elkaar om elkaar bij de finish weer tegen te komen. Net op weg wordt het gevaarlijk donker, en horen we onweer om ons heen. Ik besluit onderweg te stoppen en de regenbroek aan te trekken. Ondertussen krijg ik ongeruste SMS-jes van betrokken buurtbewoners dat er noodweer op komst is. Als het wel gaat plenzen ben ik te laat, en nu het nog droog is kies ik voor zekerheid. Voor de warmte hoef ik het ook niet te laten want met het verlaten van de zon gaat ook de temperatuur naar beneden. Terwijl ik met regenbroek aan verder rol kom ik aan de praat met Theo en Rens van Stichting Ambulance Wens. Wandelaars, welke net als ik, aandacht vragen voor hun stichting in door het dragen van kleding. Samen met hen heb ik een mooi gesprek, maar moet hen verlaten bij het volgende bospad waar ik mij niet aan wil wagen. Ik rol verder, en prik mezelf weer de route in voor het mobiele rustpunt wat meteen ook het laatste rustpunt is. De dreiging van regen en onweer is voorbij gegaan. Later hoorde ik dat het in de dorpen om ons heen inderdaad noodweer geweest is: wat hebben we mazzel gehad met de SW4D vandaag! Hier neem ik geen rust, maar rol lekker door naar Raalte. Ook al dreigt er nu geen regen te vallen wil ik wel graag droog overkomen.

Rollend heb ik nog een paar praatjes over intermobiel, en zo kom ik vrij snel weer in Raalte aan. Bij het uitschrijven en het ophalen van de kaart voor morgen sta ik achter Jannie en Appie. We besluiten nog even om een broodje te eten in de tent, en daarna gaan we naar huis. Morgen is er weer een nieuwe wandeldag. Ben erg moe vandaag, maar ik ben op de helft: de andere twee dagen kom ik ook nog wel door. Als ik niets doe, dan heb ik ook nergens last van: kan mijn hele leven nog achter mijn geraniums blijven zitten als ik dat wens.

Thuis gekomen wacht Diesel mij op en maken we samen nog een flinke wandeling. Ik was de hele dag nog niet buiten geweest zullen we maar denken. Deze keer ga ik met de scootmobiel want ik ben moe genoeg. Met een extra warme trui is het goed uit te houden terwijl Diesel lekker loopt. Thuis spring ik onder de douche door, goei de spullen in de wasmachine om de later vanavond op te hangen. Daarna zorg ik voor nog een paar dingen, en de tas voor morgen is ook ingepakt. Morgen wordt het de dag van Luttenberg.

Het was vandaag met het mooie weer en met het gezelschap van alle wandelaars om mij heen een zeer geslaagde dag. Genoten van de dingen, dus met een glimlach kan ik mijn bed in duiken. Heb er weer zin in morgen!

dinsdag 25 oktober 2011

Tijdmachine: De dag van Wijhe

We stappen even in de tijdmachine, en ik wil je graag meenemen naar een week geleden. Een week terug was ik te druk om deze weblog met goed fatsoen te vullen met mijn gezwets in de ruimte. Dus vandaar dat ik via de tijdmachine, jou als lezer terug mee wil nemen naar vorige week.

Dinsdag 18 oktober 2011: De dag van Wijhe


Vandaag liep de wekker om 5 uur af, en het kostte me grote moeite om wakker te worden. Buiten is het donker en nog stil, zo nu en dan komt er een auto voorbij. Ik lijk wel gek dat is zo vroeg mijn bed uit moet: alles en iedereen slaapt nog. Zelfs Diesel kijkt me slaperig aan en rolt zich vervolgens weer op in de mand. Heel even komt het in mij op om Diesel na te doen, maar nee: wie wat wilt moet niet zeuren. Om 6 uur loop ik met Diesel buiten en kom een verdwaalde fietser tegen die net zo van mij schrikt als ik van hem. Nu kan ik de conclusie trekken dat ik niet de enige wakkere geest ben vandaag. Kwart over 6 leg ik mijn tas in de auto en de rolstoel er achteraan. Mijn regenbroek heb ik al aan, en aangezien het niet al te warm is ben ik daar wel erg blij mee. Vijf voor zeven uur haal ik de handbike uit het schuurtje van Y en O. Het is koud, donker en het lijkt er op dat het gaat regenen......

Tien over zeven kom ik aan in de tent, en gooi nog wat spullen voor onderweg op de goede plaats van mijn tas. Zonder problemen heb ik deze keer de weg van Y en O naar de Donineeskamp gevonden. Het is wat onwennig allemaal zo, maar gelukkig komen er steeds meer mensen de tent in. Mensen vragen mij of ik ook mee doe, en als ik dat bevestig dan klinken er bemoedigende en bewonderende woorden. Er komt een man met mij praten, en aan het einde van het gesprek blijkt hij de burgemeester van Raalte te zijn. “Dat heb ik weer!”: dacht ik nog. Tevens komt er iemand anders naar me toe en hij drukt me op het hart dat ik moet bellen als er iets is onderweg. Later op de dag leer ik hem kennen als Ben. Ik beloof het hem te doen, maar denk er nog even het mijne van want ik ben immers een zelfstandige tante hoor!! Na vandaag begrijp ik precies het hoe en waarom, maar gelukkig heb ik hem niet hoeven bellen deze eerste dag.

Ik lees nog even in een krant tot de start plaats vindt. Met het lied van Raalte worden we de tent uit gelaten en de eerste knip van de dag zit in mijn knipkaart: zo begin ik de eerste dag. Iedereen loopt Raalte via de stoep uit, en braaf ga ik er achteraan. Het is donker en koud buiten, maar nog droog. Dat is niet lang het geval want binnen 5 minuten komen de eerste druppels en besluit ik mijn regenjas en mijn DieselPet op te zetten en vervolg ik mijn weg. Al snel kom ik aan de praat met een mede-loper. Het is opletten geblazen op het eerste stuk want het verkeer raast ons voorbij en de regen komt met bakken uit de hemel terwijl het wat lichter wordt buiten. Toch blijft het wolkenveld hangen, dus echt licht wordt het niet....

Redelijk vlot kom ik bij de eerste rust van deze dag aan, en ga ik even naar binnen om mij wat om te kleden, te eten en te drinken. Inmiddels is mijn linker hoortoestel dusdanig nat geregend dat er geen geluid meer uit komt, en besluit ik naast het linker toestel ook het rechter toestel uit het oor te halen. Als halve dove ga ik weer de regen in, en dat bevalt mij niet al te best om half-doof door het leven te gaan, maar dat beter dan nog meer waterschade aan de toestellen!!

Na de rust kom ik een zandpad tegen waar ik vol goede moed doorheen ploeter en waar ik ook andere sporen van een handbike in ontdek. Heel grappig, zou er dan nog een handbiker op de route zijn? Aan het einde aangekomen zie ik haar voorbij rijden, en ik hoor dat ze al vaker mee gereden heeft. Aangemoedigd door een mede wandelaarster besluit ik achter haar aan te gaan, en zo maak ik kennis met Annie, 69 jaren oud uit Raalte. Ze heeft in Delden ook mee gerold dus we herkennen elkaar meteen. Maken al rollend een praatje. Ik begrijp van haar dat niet alle paden op de route begaanbaar zijn, maar ze weet de weg en kan aansluiten bij haar. Ik ben een eigenwijs figuur en draai een half uur later zwaar door de modder heen terwijl Annie een andere weg neemt. Het is achteraf een wonder dat ik hier uit de modder gekomen ben, en besluit de komende dagen deze modderbaden niet meer te nemen. Een verhard zand- of bospad oké, maar door de blubber is geen goed idee!

Al rollend richting Wijhe in de stromende regen vraag ik mij af hoe gek ik wel niet moet zijn om hier aan mee te doen. Er is op de lange weg geen lor aan, en ik krijg het gevoel dat de binnenkant van de regenjas ook vochtig wordt. Eindelijk kom bij een rotonde waar verkeersregelaars staan inclusief een de pijlen-ploeg. Het blijkt dat de weg is opgebroken, en dat er ter plaatse een omleiding verzonnen is. Iets terug en dan de trap af gaat hem niet worden voor mij. Dus één van de pijlenzetters van de pijlen-ploeg loopt/rent met me mee om me de weg te wijzen. Op een gegeven moment rechtsaf naar beneden naar AH, en dan rechtsaf omhoog de winkelstraat in naar het controlepunt. En zo gezegd zo gedaan. Ik ben in Wijhe aangekomen! Ik stop hier niet, heb onderweg gegeten, en heb geen zin om af te koelen in de nattigheid en de koude wind. Neem nog wel een appeltje mee waar ik meteen mijn tanden in zet.

Vanaf Wijhe ga ik om een zandpad heen, en met mijn gezonde verstand kom snel weer terug op de route. Verharde zandpaden zijn een uitdaging en die neem ik wel als het even kan. Op het eerste pad na Wijhe, richting Boekelo vraagt een aardige mevrouw of ze me op de foto mag zetten. Nadat de foto gemaakt is, besluit ik met haar en haar man op te lopen. Samen wandelen is toch prettiger niet waar? Zo maak ik kennis met Jannie en Appie. En al kletsend komen we steeds dichter bij Broekland. Ondertussen wordt het steeds droger, en gaat het er op lijken dat de regenjas misschien wel uit kan vandaag. Ik zet het rechter hoortoestel weer in mijn hoofd bij de rust in Broekland later, maar zal de rest van de dag nog wel kwart-doof blijven. Volgens mij hebben Jannie en Appie behoorlijk lopen schreeuwen vandaag tegen mij. Gelukkig hebben we goed met elkaar kunnen communiceren, en hebben ook gelachen. Ik krijg van Jannie een visitekaartje in de tas, en ik zal eens kijken wat er op staat als ik later thuis kom. Wat mij opvalt als ik hem uit de tas haal is dat het geplastificeerd is. Hmmm, zouden deze mensen ervaring hebben met wandelen in de stromende regen misschien?

Vlak bij Broekland komt de auto met de pijlen-ploeg achter ons rijden. Gelukkig heeft Jannie door dat ze mij moeten hebben omdat ze niet doof is. Na de rust kan ik waarschijnlijk niet over de route heen, en het alternatief wordt mij uitgelegd. Niet al te moeilijk: rechtdoor, voorbij de sportvelden naar rechts en dan kom ik vanzelf weer op de route uit. Bij de rust kom ik Ben van de organisatie weer tegen. Jannie en Appie liepen verder terwijl ik met Ben in gesprek was, en ik zie hen de hele verdere dag niet meer terug. Het pad waar ik niet doorheen kan is volgens Ben erg mooi, en het proberen waard. Dus vol goede moed draai ik daar de bocht in om gierend af te remmen voor ik vastloop in de blubber: het alternatief, dat lijkt mij veel verstandiger. Thuis gekomen zie ik op de site van Jannie en Appie dat het er inderdaad zeer mooi is, maar dat er met de handbike geen doorkomen aan was. Het werd inderdaad tijd om de regenjas uit te doen, en toen ik de route weer gevonden had is dat het eerste wat ik gedaan heb: wat een verademing! De regenbroek heb ik aan gehouden voor de warmte en de opspattende spetters. Het opgedane vocht kon eindelijk uitdampen. Maar omdat het nog steeds niet al te warm was, ben ik in een rustig tempo door gerold.

Op het einde van de route kwamen naast de 30Km-lopers ook de 20Km-lopers op de route en begon zowaar de zon te schijnen. Zo heb ik het laatste uur ook genoten van mooi droog weer, en keek ik meteen heel anders naar de omgeving. Erg prettig als het droog is onderweg. De uren van regen, regen en nog eens regen was ik in een paar minuten vergeten.

Tegen 2 uur was ik in de tent op de domineeskamp terug. Er stond 44Km op de teller, en na dat ik de knipkaart en de route voor morgen mee gekregen heb ben ik naar huis gegaan. Snel alle natte plunje uit, douchen en alles in de was gedaan. Morgen moet alles weer droog, fris en fruitig zijn voor de volgende rit. Zelfs de regenkleding heb ik in de wasmachine geduwd. Alles was drijfnat en zat onder de prut. En over de zweetlucht heb ik het dan even niet.....

Van deze dag heb ik zelf geen foto's gemaakt. Ben het straal vergeten. Gelukkig had ik met Jannie al de afspraak gemaakt dat ik de foto's mocht pakken van haar site. Dit heb ik dan ook gedaan. Deze foto's are: 'made by bestgenog.nl'.

Morgen gaan we naar HEINO wandelen. De batterijen van mijn fototoestel en de mobiel zal ik goed opladen. Eens kijken of ik ook foto's kan knippen de komende dagen. Vanavond eet ik bij Ingrid en Gert. Diesel is ook uitermate goed verzorgd door Ingrid vandaag. Na het eten hang ik de schone was op, ga nog even achter de pc zitten en neem een koffie voor ik met Diesel ga lopen en mijn bed in duik. Morgen een nieuwe wandeldag. Als het goed is komt er minder regen naar beneden dan vandaag. Mijn hoortoestellen liggen te drogen vannacht: ik hoop dat er morgen weer geluid uit komt want nog drie dagen als kwart-dove door het Sallandse Landschap gaan zie ik helemaal niet zitten.

maandag 24 oktober 2011

Tijdmachine: 17 oktober 2011 RAALTE

We stappen even in de tijdmachine, en ik wil je graag meenemen naar een week geleden. Een week terug was ik te druk om deze weblog met goed fatsoen te vullen met mijn gezwets in de ruimte. Dus vandaar dat ik via de tijdmachine, jou als lezer terug mee wil nemen naar vorige week.

17 oktober 2011 RAALTE

Vandaag is de dag voor de start van de Sallandse Wandel4daagse. En vanmiddag kan ik mijn startkaart van morgen ophalen in de tent in Raalte. Met Y en O heb ik afgesproken dat ik vanmiddag ook bij hen de handbike neer ga zetten. Bij Y en O kan deze de hele week in het schuurtje logeren. Dat is erg prettig, want dan hoef ik de komende dagen niet steeds de handbike in- en uit elkaar te halen iedere dag.

Aangekomen bij Y en O praten we even bij want we hebben elkaar schandalig lang niet meer gesproken en gezien. Dus mijn idee dat ik dat op tijd in de tent ben, die kan ik laten varen. Het is overigens erg gezellig bij Y en O en eigenlijk hebben we tijd te weinig. Of we elkaar de komende dagen nog zullen zien, dat valt te betwijfelen omdat Y en O nog slapen als ik de handbike ophaal en ze waarschijnlijk niet thuis zijn wanneer ik de handbike weer terug kom brengen. Blij dat ik de handbike daar mag laten staan de komende week bouwen Y en ik de handbike in elkaar bij mijn Blauwe bolide om deze in het schuurtje te zetten.

Inmiddels ben ik op weg met de gewone rolstoel naar de tent op de Domineeskamp. Het lijkt er op dat ik niet goed op Google-Maps heb gekeken of dat er meerdere wegen mij naar de tent brengen. Feit is dat ik het hele centrum gezien heb inclusief de Jumbo om wat te eten en te drinken te kopen voor ik bij de tent ben. Hier haal ik al vast mijn startkaart en knipkaart met routebeschrijving voor morgen. En ook neem ik consumptiemunten mee voor de komende week.

Vol met alles wat ik nodig heb en een goodybag keer ik terug naar de auto. Wederom ben ik de weg goed kwijt. Nu maar hopen dat ik morgen om 7 uur de weg van Y en O naar de tent zonder al te veel problemen weet te vinden. Nou ja, ik heb in ieder geval kennis gemaakt met Raalte. Het was lekker weer en niet al te koud: goed weer om te wandelen.

Met de auto ben ik in veertig minuten tijd van Zwolle naar Raalte, dus dat valt mij hard mee. Ook de terugweg valt binnen deze tijd te doen, dus dat is erg fijn te weten. Onderweg vertelt de radio mij het zelfde als de weersverwachting op de computer: het wordt morgen een dan met kans op veel neerslag. Ik zal straks mijn regenpak en alles al vast maar klaar leggen in plaats van inpakken.

Morgen gaat het beginnen. De Sallandse Wandel4Daagse met de handbike op de 40 Km: Ik heb er zin in!!!!!!

donderdag 20 oktober 2011

Dag 3: Luttenberg... KEIMOE


De start was erg voorspoedig, en na het eerste controlepunt ben ik hopla de bergen op gegaan.
Na de "uitkijk" bij Nijverdal ben ik de verkeerde kant uit gestuurd.
Heb Nijverdal van binnenuit bekeken, en vervolgens via de luttenbergerweg langs "Pretpark Hellendoorn" de borden Luttenberg gevolgd.
Halverwege kwam ik lopers tegen welke uit Luttenberg kwamen ... in tegengestelde richting ben ik via deze 30 Km route naar Luttenberg gegaan.
Controlepunt was alleen voor de 30Km bedoeld en ook in Luttenberg, maar dan aan de buitenkant.
Ben nog de Koetreegweg in gegaan, maar dit bleek al snel onbegonnen werk met een zandbult voor mijn neus.
Dus weer terug, en via de alternatieve route op weg naar Luttenberg.....
Na een poos kwam ik weer op de 30 KM route en zo op het echte Luttenbergpunt Café de Spoolder aan.
Daar een poosje gerust, gegeten, gedronken en gekletst en vervolgens via Sint Juttemis naar Raalte gegaan.
De hele dag gezellig gekletst met Jan en Alleman.
Heb een schitterende dag gehad, welke ik voor geen goud had willen missen
Keimoe over de finish, en de teller stond op 60 Km......

Morgen wil ik echt 40 Km.....

woensdag 19 oktober 2011

'De dag van Heino'

Vandaag was het mooie wandelweer rond Raalte en Heino. Zo lekker dat ik dit keer niet ben natgeregend. Gisteren droop ik van het hemelwater waar ik vandaag een paar druppels gevoeld heb.

De route was erg mooi, en ik heb werkelijk genoten van het begin tot het einde. De schouders en de armen kan ik nu wel goed voelen. Ze hebben nu twee dagen volop werk geleverd, en dus gaan ze nu laten weten dat ze bestaansrecht hebben. Ze mogen pas na vrijdag echt in protest gaan.


Vanmorgen was ik aan de late kant van huis gegaan, en heb dus geen krantje kunnen lezen in de tent. Wel jammer want dat was mij gisteren goed bevallen. Dus morgen op tijd weg zijn, dan heb ik nog tijd voor koffie en een krant voor ik weer op pad moet.


Het is om half 8 nog donker na de start, dus dan is het wel uitkijken geblazen. Ik heb mijn best gedaan om niet midden op de weg te rijden en te zorgen dat ik netjes op de stoep bleef. Zodra we Raalte uit waren werd het licht.
Samen met Annie, wie ook de Twentse Rolstoel4Daagse gerold heeft ben ik richting Heino gegaan. Er was veel natuurpad onderweg, en dat is voor ons rijdend materiaal niet zo handig. Dus met een omweggetje zijn we naar Heino gegaan waarna we beiden apart verder zijn gegaan.

Na de eerste maal Heino achter mij gelaten te hebben ben ik stil gaan staan op de Blankenvoortsweg. Met mooi weer is het tijd om foto's te maken en om eventjes de benen te strekken. Fotootje hier, en een fotootje daar. En ja, ik heb inderdaad de benen gestrekt zoals er op de foto te zien is!

Hierna ben ik lekker door gewandeld in een redelijk handbike-tempo van een wandelaar. Met ongeveer 12 kilometer per uur heb ik iedereen ingehaald die mij tegen kwam toen ik de benen aan het strekken was. Dat ik ook de benen aan het strekken was leverde wel ludieke reacties op hoor. whahahahahaha.

Van verre had ik ze al gezien, dus de camera had ik al in de aanslag! Wie hebben we daar op deze mooie route? Liepen jullie gisteren ook naar Wijhe toe? Ja hoor, het zijn Jannie en Appie van Bestgeblog. Samen met hen ben ik verder gegaan, en we zijn elkaar na Heino pas weer kwijt geraakt om elkaar na de finish weer terug te vinden.


Later op de route heb ik nog gesproken met twee mensen die medewerker zijn bij Stichting AmbulanceWens. Ze hadden jassen aan waarop ze aandacht vroegen voor AmbulanceWens. Het was heel bijzonder om even met hen te spreken. Misschien zie ik hen morgen wel weer! We moesten elkaar verlaten opdat er weer een 'natuurpadje' aan kwam tussen Heino en Raalte op de terugweg.

Het was een leuke wandeling, en ik hoop morgen weer op zo'n leuke dag!
~~Tot Morgen~~

dinsdag 18 oktober 2011


De eerste dag: 'de dag van Wijhe'

Vandaag was het de eerste dag van deSalland Wandel 4 Daagse 2011. Vanmorgen ben ik in het donker naar het logeeradres van mijn handbike gereden met de Blauwe Boliede (= auto!!). Iedereen lag daar nog te slapen. Zonder de mensen wakker gemaakt te hebben kon ik de handbike pakken. Na dat de spullen op de handbike geladen waren ben ik naar de starttent op de Domineeskamp gegaan. Daar had ik nog even de tijd om een krant te lezen. Half 8 opende de burgemeester de SW4D2011, en ging de 40 kilometergroep van start. Hoopvol had ik de regenjas in de tas gelaten, maar na een kwartier tijd had ik deze al aan getrokken. Het druppelen veranderde in regen, regen en nog veel meer regen. En de regen kwam met bakken uit de hemel, en na het middaguur vertrok de regen waarna het droger werd. Het laatste anderhalf uur heb ik droog doorgebracht. De regen maakte het vandaag een zware dag voor het lijf. Om te zorgen dat ik niet af koelde kon ik niet te lang stil blijven staan.

De sfeer was goed, en ondanks de regen leuke gesprekken gehad, en zo af en toe met een paar mensen wat kilometers opgelopen. Tussen de lopers is nog een bekende uit Delden aanwezig. Heel leuk om elkaar in Raalte tegen te komen. De route was erg mooi. De hulp vanuit de organisatie is prima geregeld, en ik zie het voor de komende dagen vol vertrouwen tegemoet.

Intermobiel is een paar keer ter sprake gekomen. Het geeft een extra drive4life om deze onderneming te ondernemen. Voor morgen ga ik even een paar batterijen opladen van mijn fototoestel. Ben ik stom genoeg vandaag vergeten, maar ja: het was ook kloteweer! Morgen beter weer als ik het mag geloven.


Verder ben ik een poos opgelopen met Appie en Jannie van www.bestgenog.nl. Heb nieuwe wandelvrienden gevonden, en ik denk dat ik hen deze week en later nog wel vaker tegen ga komen. Ze hebben mij ook op de foto gezet, en dat is dan ook de enigste foto van vandaag waar ik op sta denk ik. Verder waren mijn hoortoestellen nat geregend, als ik ze in had dan had ik kunnen vertellen dat het Francine is in plaats van Fransisca. Één van de hoortoestellen moet even drogen, en dan ga ik er van uit dat deze morgen weer gebruikt kan worden. :-)

Na Broekland kwam er een zandweg vol blubber. Daar heb ik Appie en Jannie los moeten laten omdat ik dat blubberpad niet op gegaan ben. Jannie wilde graag door de blubber, en aangezien het erg mooi is had ze helemaal gelijk. Iedereen zijn hobby niet waar? In sneltreinvaart ben ik om gegaan met de handbike, en zo was ik vandaag om 13:55 over de finish heen. Mijn geblog en getwitter wordt gezien, want ik ben er vandaag ook twee keer op aangesproken. Leuk dat mensen mij op die manier herkennen! Soms heb ik het idee dat het niet zinvol is, maar zo merk ik dat het echt wel wordt gelezen.

Morgen weer vroeg uit bed, en na het wandelen met Diesel de wasmachine leegplukken en met een thermoskan thee naar de slaapkamer verhuizen straks.


zondag 16 oktober 2011

De zondag voor de Salland Wandel4Daagse


Het is vandaag 16 oktober 2011, en dinsdag 18 oktober is de eerste dag van de SallandWandel4Daagse.

De afgelopen twee weken was de planning om lekker te sporten en te handbiken op weg naar de SW4D. Helaas moest ik nog even goed ziek worden, en dat heeft de planning goed overhoop gegooid. Sinds woensdag ben ik weer bij de tijd. Donderdag en vrijdag heb ik samen met Diesel gehandbiked. Samen sporten schept een band en dus hebben we rustig heel wat kilometers gemaakt. Heerlijk weer, dus we hebben er samen erg van genoten. Het weekend ben ik even weg geweest, en heb wel genoten van heerlijk weer, maar heb niets aan sport gedaan. Zo zijn de voorbereidingen geweest de afgelopen twee weken. Meer soeps kan ik er helaas niet van maken, en dus ga ik het er maar mee doen.

Vanmiddag thuis gekomen en de handbike in de auto gestopt. Morgen kom ik daar niet meer aan toe, en morgenmiddag moet ik naar Raalte toe om mijn startkaart en routekaart op te halen voor de eerste dag. Kan ik meteen de handbike stallen op zijn tijdelijk logeeradres voor de komende tijd. Scheelt mij een boel technisch werk als ik hem niet iedere keer in- en uit elkaar hoef te halen.

Mijn starttijd is iedere dag om half 8 in de ochtend. Heb me ingeschreven voor 40 kilometer/dag: dat wordt op tijd opstaan in in de auto zitten op weg naar Raalte! Dat zal wel een shock zijn komende dinsdag want ik ben helemaal geen vroege vogel. Meestal is half 8 voor mij nog midden in de nacht.....

Heb er wel ontzettend veel zin in om de komende week lekker te gaan handbiken. Het is geen snelle tocht omdat het een wandeltocht is. Deze staat open voor rolstoelgebruikers, en dus heb ik mij voor deze tocht ingeschreven toen ik de TwentseRolstoel4Daagse afgelopen juli had overleeft.

Enne een mooie gelegenheid om weer in een T-shirt van intermobiel te gaan rollen. Zo kan ik intermobiel en de doelgroep op sportieve manier zichtbaar maken. Ook kan ik op die manier uitdragen dat intermobielers niet alleen een handicap hebben, maar vooral mens zijn met alle menselijke behoeften! Oelalalalalala!!!!

De komende dagen houd ik hier de ervaringen van de dagen bij!!! Diesel, mijn hulphond, loopt de komende dagen niet mee. Voor hem is oppas geregeld op de tijden dat ik aan het rollen ben. Ik slaap thuis, dus als ik weer thuis ben dan ben ik samen met Diesel lekker thuis.

woensdag 12 oktober 2011

De Salland Wandel 4 Daagse komt er aan!


De Salland Wandelvierdaagse staat volgende week op de agenda!!! Na een geslaagde Twentse Rolstoelvierdaagse heb ik geroepen dat ik mij dan in zou gaan schrijven voor de Salland Wandel4Daagse. En dat heb ik gedaan: met een dagafstand van 40 kilometer hoop ik 4 dagen lang te kunnen genieten.

Ondertussen rijd ik voor Intermobiel door er middels kleding aandacht voor te vragen, gesprekken te voeren en genietend aanwezig te zijn. Ik heb er nu al zin in.

De voorbereiding er naar toe had ik bedacht door lekker te gaan sporten en mijn conditie op pijl te houden in de laatste weken voor de aftrap. Helaas werd het allemaal anders dan gedacht. Ik ben begin vorige week ziek geworden en vandaag verklaar ik mezelf weer beter. Dus in plaats van lekker sporten heb ik anderhalve week in de lappenmand gezeten.

Gelukkig is het volgende week geen tocht met snelheid, en kan ik lekker genieten terwijl ik ik de tocht volbreng. Die basisconditie is er wel gelukkig, dus ik ben nog steeds in staat om de 40 Km/dag af te leggen. Maar het lekkere sporten en bewegen voor die tijd had ik wel lekker gevonden.

Vanmiddag wil ik een rondje sportschool maken, en morgen wil ik met de handbike een rondje maken als het niet al te smerig weer is buiten. Enne als dat goed gaat wil ik dat vrijdag en mischien zondag ook nog eventjes doen. En dan maandag is het de dag om in Raalte het startbewijs op te halen en de handbike in Raalte onder te brengen. Enne dan gaan we dinsdag voor het eerst om half 8 van start! Brrrrr, dat wordt dan vroeg opstaan vier dagen lang!!!! Ja, wie iets wilt die moet er wat voor over hebben toch?

Volgens mij ga ik ontzettend genieten van de Salland Wandel4Daagse volgende week!!!!