woensdag 26 oktober 2011

Tijdmachine: De dag van Heino

We stappen even in de tijdmachine, en ik wil je graag meenemen naar een week geleden. Een week terug was ik te druk om deze weblog met goed fatsoen te vullen met mijn gezwets in de ruimte. Dus vandaar dat ik via de tijdmachine, jou als lezer terug mee wil nemen naar vorige week.

Woensdag 19 oktober 2011: De dag van Heino


Vandaag loopt om 5 uur de wekker af. Wederom kijkt Diesel mij aan vanuit de mand met een blik of ik wel helemaal goed wijs ben. Deze keer ben ik meteen wakker en zet koffie en maak een boterham klaar. Daarna even in de kleren en met Diesel naar buiten. Zet de hoortoestellen in elkaar en kom tot te ontdekking dat ze beiden hersteld zijn van de waterschade. Dat is fijn, want dan ben ik weer normaal aanspreekbaar de komende dagen, en ga dus niet als een halve-dove door het Sallandse Landschap heen. Na het ontbijt en de korte wandeling met Diesel heb, en 5 keer de inhoud van mijn tas te hebben nagekeken ben ik op weg naar Raalte.

Deze ochtend rijdt het vlot door naar Raalte, en niet onbelangrijk: het is droog buiten. Toen ik vanmorgen vroeg naar buiten keek zag ik dat de straten vochtig waren. Met het uitlaten voelde ik dat het kouder was dan gisteren, en ik heb dan ook een extra jack aangetrokken. Dit is de eerste uren wel nodig, want deze zal ik pas in Hoonhorst uit trekken.

De start is weer met muziek  en zo wandelt iedereen om half 8 de tent uit. Annie, de andere handbike-ster, ontmoet ik hier ook en snel spreken we af om samen op te rijden tot de tweede stop bij Heino. Dit omdat er veel onbegaanbare stukken op de route zijn, en Annie weet goed de weg. Na de tweede stop is de route voor ons weer goed te volgen, en zullen we uit elkaar gaan.

Zodra Raalte achter ons ligt gaan Annie en ik de andere kant op. De lopers zullen we weer tegen komen bij het eerste rustpunt: de zuivelboerderij. Hier komen we als eersten aan vandaag, maar zullen daar niet al eersten vertrekken. Het is namelijk zo dat ik even een andere batterij in een hoortoestel moet doen, en ook verlegen zit om een sanitaire stop. Als Annie en ik verder rollen zijn de eerste lopers ook al voorbij geweest. Het is lekker rollen samen met Annie. Ik ben blij dat mijn beide hoortoestellen het weer doen, en kan lekker met Annie babbelen zonder dat ze hoeft te schreeuwen. Voor Heino, op de Weversweg, slaan de wandelaars rechtsaf een zandweg in. Ik overweeg hen te achtervolgen, maar draai al snel om bij de aanblik van de blubber. Mijn besluit staat vast: Annie is al door gerold, maar ik ga er achteraan! We spreken elkaar nog bij de tweede rustplaats, en dan rolt Annie vandaag verder waar ik even naar binnen rol om mezelf op te warmen en iets te eten te nemen.

Na 10 minuten houdt ik het daar voor gezien, en rol ik weer naar buiten. De zon gaat steeds uitbundiger schijnen, en het wordt steeds warmer. Het gaat vandaag niet meer regenen, en dat is een zeer prettig vooruitzicht. De hele dag geniet ik van mooi en droog weer. Na Heino besluit ik om even langs de kant van de Blankenvoortsweg te parkeren. Hier strek ik even de benen, maak wat foto's en maak wat grappen met voorbij gaande wandelaars. Als ik weer verder ga kom ik hen weer voorbij rollen, maar heb de snelheid niet al te hoog. Zo rond de 10Km/uur is prima te doen! Net voordat ik het kanaal oversteek aan het einde van de Twentseweg zie ik Jannie en Appie in de rug. Nog voor ze mij hebben gezien zie ik kans mijn fototoestel uit de tas te pakken zodat ik een foto van ze gemaakt voordat ze mij opgemerkt hebben. Fotograferen is naast het wandelend handbiken een sport op zich aan het worden voor de komende week! Van lolligheid knippen Jannie en ik nog wat plaatjes van elkaar. Zo rol ik met Jannie en Appie mee tot Hoornhorst waar we gezamenlijk pauze houden. Ik val bijna in slaap van de warme koffie in het café terwijl deze vol loopt met wandelaars. Jannie en Appie genieten van een kop soep, en gelukkig gaan we verder voor ik echt in slaap val. De regenbroek en mijn extra jas heb ik uit gedaan, en de zon lekker schijnt lekker.

Buiten gekomen lopen Jannie en Appie verder, ik haal hen later weer bij om met hen verder te wandelen. Pak mijn tas in, en Annie is ook aan komen rollen. Ze krijgt een kop koffie, en eet nog een broodje terwijl ik weer verder rol. Samen met Jannie en Appie wandel ik verder. Bij het punt waar we tegen het verkeer van de 30 Km in moeten begin ik bijna jolig te worden. Als een soort tank rijdt ik voorop met Jannie en Appie achter mij aan. Als we op de kanaaldijk zitten maken we nog wat foto's en voegen daarna weer in bij de 30 Km-lopers.

Onderweg roepen we van alles wat betrekking heeft op mij om de aandacht voor een gaatje te krijgen. Dat varieert van “vrachtwagen!” tot “auto”, maar ook “reddingsdienst” en “zwangere vrouw!” doen wonderen. We verzinnen er een heleboel, en zo houden we de humor er in. Immers, wandelen doen we voor de lol en de gezelligheid. Hier en daar heb ik nog een praatje over intermobiel, en ook dat is erg leuk. Dat is een niet onbelangrijke bijzaak tijdens het rollen. Inmiddels gaan we over een verharde zandweg: voor de lopers leuk, maar voor mij een uitdaging. Met Jannie en Appie ga ik nog wat uitdagingen aan hierna, maar dat weet ik nu nog niet. Eerst volgt het Landgoed van 'Den Alerdinck' op onze route. We gaan door de bospaden, en het is er zeer mooi. Hier en daar heb ik een klein duwtje nodig, maar de rest is werkelijk een rollende uitdaging. Deze keer was het de uitdaging zeer de moeite waard! Hierna gaan we verder, en ga ik mee een zand-/blubberpad op welke later over gaat in een weiland met nat gras. Hier had ik niet moeten komen, maar Appie duwt mij er doorheen. Achteraf kom ik tot de conclusie dat dit te veel uitdaging was geweest.

Voor de Tweede keer deze dag doen we Heino met de rustplaats bij Zaal Oortwijn aan. Hier gaan Jannnie, Appie en ik uit elkaar om elkaar bij de finish weer tegen te komen. Net op weg wordt het gevaarlijk donker, en horen we onweer om ons heen. Ik besluit onderweg te stoppen en de regenbroek aan te trekken. Ondertussen krijg ik ongeruste SMS-jes van betrokken buurtbewoners dat er noodweer op komst is. Als het wel gaat plenzen ben ik te laat, en nu het nog droog is kies ik voor zekerheid. Voor de warmte hoef ik het ook niet te laten want met het verlaten van de zon gaat ook de temperatuur naar beneden. Terwijl ik met regenbroek aan verder rol kom ik aan de praat met Theo en Rens van Stichting Ambulance Wens. Wandelaars, welke net als ik, aandacht vragen voor hun stichting in door het dragen van kleding. Samen met hen heb ik een mooi gesprek, maar moet hen verlaten bij het volgende bospad waar ik mij niet aan wil wagen. Ik rol verder, en prik mezelf weer de route in voor het mobiele rustpunt wat meteen ook het laatste rustpunt is. De dreiging van regen en onweer is voorbij gegaan. Later hoorde ik dat het in de dorpen om ons heen inderdaad noodweer geweest is: wat hebben we mazzel gehad met de SW4D vandaag! Hier neem ik geen rust, maar rol lekker door naar Raalte. Ook al dreigt er nu geen regen te vallen wil ik wel graag droog overkomen.

Rollend heb ik nog een paar praatjes over intermobiel, en zo kom ik vrij snel weer in Raalte aan. Bij het uitschrijven en het ophalen van de kaart voor morgen sta ik achter Jannie en Appie. We besluiten nog even om een broodje te eten in de tent, en daarna gaan we naar huis. Morgen is er weer een nieuwe wandeldag. Ben erg moe vandaag, maar ik ben op de helft: de andere twee dagen kom ik ook nog wel door. Als ik niets doe, dan heb ik ook nergens last van: kan mijn hele leven nog achter mijn geraniums blijven zitten als ik dat wens.

Thuis gekomen wacht Diesel mij op en maken we samen nog een flinke wandeling. Ik was de hele dag nog niet buiten geweest zullen we maar denken. Deze keer ga ik met de scootmobiel want ik ben moe genoeg. Met een extra warme trui is het goed uit te houden terwijl Diesel lekker loopt. Thuis spring ik onder de douche door, goei de spullen in de wasmachine om de later vanavond op te hangen. Daarna zorg ik voor nog een paar dingen, en de tas voor morgen is ook ingepakt. Morgen wordt het de dag van Luttenberg.

Het was vandaag met het mooie weer en met het gezelschap van alle wandelaars om mij heen een zeer geslaagde dag. Genoten van de dingen, dus met een glimlach kan ik mijn bed in duiken. Heb er weer zin in morgen!
Een reactie posten