dinsdag 25 oktober 2011

Tijdmachine: De dag van Wijhe

We stappen even in de tijdmachine, en ik wil je graag meenemen naar een week geleden. Een week terug was ik te druk om deze weblog met goed fatsoen te vullen met mijn gezwets in de ruimte. Dus vandaar dat ik via de tijdmachine, jou als lezer terug mee wil nemen naar vorige week.

Dinsdag 18 oktober 2011: De dag van Wijhe


Vandaag liep de wekker om 5 uur af, en het kostte me grote moeite om wakker te worden. Buiten is het donker en nog stil, zo nu en dan komt er een auto voorbij. Ik lijk wel gek dat is zo vroeg mijn bed uit moet: alles en iedereen slaapt nog. Zelfs Diesel kijkt me slaperig aan en rolt zich vervolgens weer op in de mand. Heel even komt het in mij op om Diesel na te doen, maar nee: wie wat wilt moet niet zeuren. Om 6 uur loop ik met Diesel buiten en kom een verdwaalde fietser tegen die net zo van mij schrikt als ik van hem. Nu kan ik de conclusie trekken dat ik niet de enige wakkere geest ben vandaag. Kwart over 6 leg ik mijn tas in de auto en de rolstoel er achteraan. Mijn regenbroek heb ik al aan, en aangezien het niet al te warm is ben ik daar wel erg blij mee. Vijf voor zeven uur haal ik de handbike uit het schuurtje van Y en O. Het is koud, donker en het lijkt er op dat het gaat regenen......

Tien over zeven kom ik aan in de tent, en gooi nog wat spullen voor onderweg op de goede plaats van mijn tas. Zonder problemen heb ik deze keer de weg van Y en O naar de Donineeskamp gevonden. Het is wat onwennig allemaal zo, maar gelukkig komen er steeds meer mensen de tent in. Mensen vragen mij of ik ook mee doe, en als ik dat bevestig dan klinken er bemoedigende en bewonderende woorden. Er komt een man met mij praten, en aan het einde van het gesprek blijkt hij de burgemeester van Raalte te zijn. “Dat heb ik weer!”: dacht ik nog. Tevens komt er iemand anders naar me toe en hij drukt me op het hart dat ik moet bellen als er iets is onderweg. Later op de dag leer ik hem kennen als Ben. Ik beloof het hem te doen, maar denk er nog even het mijne van want ik ben immers een zelfstandige tante hoor!! Na vandaag begrijp ik precies het hoe en waarom, maar gelukkig heb ik hem niet hoeven bellen deze eerste dag.

Ik lees nog even in een krant tot de start plaats vindt. Met het lied van Raalte worden we de tent uit gelaten en de eerste knip van de dag zit in mijn knipkaart: zo begin ik de eerste dag. Iedereen loopt Raalte via de stoep uit, en braaf ga ik er achteraan. Het is donker en koud buiten, maar nog droog. Dat is niet lang het geval want binnen 5 minuten komen de eerste druppels en besluit ik mijn regenjas en mijn DieselPet op te zetten en vervolg ik mijn weg. Al snel kom ik aan de praat met een mede-loper. Het is opletten geblazen op het eerste stuk want het verkeer raast ons voorbij en de regen komt met bakken uit de hemel terwijl het wat lichter wordt buiten. Toch blijft het wolkenveld hangen, dus echt licht wordt het niet....

Redelijk vlot kom ik bij de eerste rust van deze dag aan, en ga ik even naar binnen om mij wat om te kleden, te eten en te drinken. Inmiddels is mijn linker hoortoestel dusdanig nat geregend dat er geen geluid meer uit komt, en besluit ik naast het linker toestel ook het rechter toestel uit het oor te halen. Als halve dove ga ik weer de regen in, en dat bevalt mij niet al te best om half-doof door het leven te gaan, maar dat beter dan nog meer waterschade aan de toestellen!!

Na de rust kom ik een zandpad tegen waar ik vol goede moed doorheen ploeter en waar ik ook andere sporen van een handbike in ontdek. Heel grappig, zou er dan nog een handbiker op de route zijn? Aan het einde aangekomen zie ik haar voorbij rijden, en ik hoor dat ze al vaker mee gereden heeft. Aangemoedigd door een mede wandelaarster besluit ik achter haar aan te gaan, en zo maak ik kennis met Annie, 69 jaren oud uit Raalte. Ze heeft in Delden ook mee gerold dus we herkennen elkaar meteen. Maken al rollend een praatje. Ik begrijp van haar dat niet alle paden op de route begaanbaar zijn, maar ze weet de weg en kan aansluiten bij haar. Ik ben een eigenwijs figuur en draai een half uur later zwaar door de modder heen terwijl Annie een andere weg neemt. Het is achteraf een wonder dat ik hier uit de modder gekomen ben, en besluit de komende dagen deze modderbaden niet meer te nemen. Een verhard zand- of bospad oké, maar door de blubber is geen goed idee!

Al rollend richting Wijhe in de stromende regen vraag ik mij af hoe gek ik wel niet moet zijn om hier aan mee te doen. Er is op de lange weg geen lor aan, en ik krijg het gevoel dat de binnenkant van de regenjas ook vochtig wordt. Eindelijk kom bij een rotonde waar verkeersregelaars staan inclusief een de pijlen-ploeg. Het blijkt dat de weg is opgebroken, en dat er ter plaatse een omleiding verzonnen is. Iets terug en dan de trap af gaat hem niet worden voor mij. Dus één van de pijlenzetters van de pijlen-ploeg loopt/rent met me mee om me de weg te wijzen. Op een gegeven moment rechtsaf naar beneden naar AH, en dan rechtsaf omhoog de winkelstraat in naar het controlepunt. En zo gezegd zo gedaan. Ik ben in Wijhe aangekomen! Ik stop hier niet, heb onderweg gegeten, en heb geen zin om af te koelen in de nattigheid en de koude wind. Neem nog wel een appeltje mee waar ik meteen mijn tanden in zet.

Vanaf Wijhe ga ik om een zandpad heen, en met mijn gezonde verstand kom snel weer terug op de route. Verharde zandpaden zijn een uitdaging en die neem ik wel als het even kan. Op het eerste pad na Wijhe, richting Boekelo vraagt een aardige mevrouw of ze me op de foto mag zetten. Nadat de foto gemaakt is, besluit ik met haar en haar man op te lopen. Samen wandelen is toch prettiger niet waar? Zo maak ik kennis met Jannie en Appie. En al kletsend komen we steeds dichter bij Broekland. Ondertussen wordt het steeds droger, en gaat het er op lijken dat de regenjas misschien wel uit kan vandaag. Ik zet het rechter hoortoestel weer in mijn hoofd bij de rust in Broekland later, maar zal de rest van de dag nog wel kwart-doof blijven. Volgens mij hebben Jannie en Appie behoorlijk lopen schreeuwen vandaag tegen mij. Gelukkig hebben we goed met elkaar kunnen communiceren, en hebben ook gelachen. Ik krijg van Jannie een visitekaartje in de tas, en ik zal eens kijken wat er op staat als ik later thuis kom. Wat mij opvalt als ik hem uit de tas haal is dat het geplastificeerd is. Hmmm, zouden deze mensen ervaring hebben met wandelen in de stromende regen misschien?

Vlak bij Broekland komt de auto met de pijlen-ploeg achter ons rijden. Gelukkig heeft Jannie door dat ze mij moeten hebben omdat ze niet doof is. Na de rust kan ik waarschijnlijk niet over de route heen, en het alternatief wordt mij uitgelegd. Niet al te moeilijk: rechtdoor, voorbij de sportvelden naar rechts en dan kom ik vanzelf weer op de route uit. Bij de rust kom ik Ben van de organisatie weer tegen. Jannie en Appie liepen verder terwijl ik met Ben in gesprek was, en ik zie hen de hele verdere dag niet meer terug. Het pad waar ik niet doorheen kan is volgens Ben erg mooi, en het proberen waard. Dus vol goede moed draai ik daar de bocht in om gierend af te remmen voor ik vastloop in de blubber: het alternatief, dat lijkt mij veel verstandiger. Thuis gekomen zie ik op de site van Jannie en Appie dat het er inderdaad zeer mooi is, maar dat er met de handbike geen doorkomen aan was. Het werd inderdaad tijd om de regenjas uit te doen, en toen ik de route weer gevonden had is dat het eerste wat ik gedaan heb: wat een verademing! De regenbroek heb ik aan gehouden voor de warmte en de opspattende spetters. Het opgedane vocht kon eindelijk uitdampen. Maar omdat het nog steeds niet al te warm was, ben ik in een rustig tempo door gerold.

Op het einde van de route kwamen naast de 30Km-lopers ook de 20Km-lopers op de route en begon zowaar de zon te schijnen. Zo heb ik het laatste uur ook genoten van mooi droog weer, en keek ik meteen heel anders naar de omgeving. Erg prettig als het droog is onderweg. De uren van regen, regen en nog eens regen was ik in een paar minuten vergeten.

Tegen 2 uur was ik in de tent op de domineeskamp terug. Er stond 44Km op de teller, en na dat ik de knipkaart en de route voor morgen mee gekregen heb ben ik naar huis gegaan. Snel alle natte plunje uit, douchen en alles in de was gedaan. Morgen moet alles weer droog, fris en fruitig zijn voor de volgende rit. Zelfs de regenkleding heb ik in de wasmachine geduwd. Alles was drijfnat en zat onder de prut. En over de zweetlucht heb ik het dan even niet.....

Van deze dag heb ik zelf geen foto's gemaakt. Ben het straal vergeten. Gelukkig had ik met Jannie al de afspraak gemaakt dat ik de foto's mocht pakken van haar site. Dit heb ik dan ook gedaan. Deze foto's are: 'made by bestgenog.nl'.

Morgen gaan we naar HEINO wandelen. De batterijen van mijn fototoestel en de mobiel zal ik goed opladen. Eens kijken of ik ook foto's kan knippen de komende dagen. Vanavond eet ik bij Ingrid en Gert. Diesel is ook uitermate goed verzorgd door Ingrid vandaag. Na het eten hang ik de schone was op, ga nog even achter de pc zitten en neem een koffie voor ik met Diesel ga lopen en mijn bed in duik. Morgen een nieuwe wandeldag. Als het goed is komt er minder regen naar beneden dan vandaag. Mijn hoortoestellen liggen te drogen vannacht: ik hoop dat er morgen weer geluid uit komt want nog drie dagen als kwart-dove door het Sallandse Landschap gaan zie ik helemaal niet zitten.