woensdag 28 november 2012

Fons over zijn passie over het handbiken


Mijn hele interview staat nu online op de website van Intermobiel.

Twentse Rolstoel4daagse 2012, dag 1

zondag 28 oktober 2012

SW4D2012 Wandelverhaal

Het moest er van komen:
een nieuw diepte-intervieuw met Jannie.
Jannie en ik vertellen zelf het verhaal!

Het gesprek vond plaats op de tweede dag van de SW4D 2012.



Graag wil ik hierbij nog even verwijzen naar de volgende websites:
Deze drie tochten zijn genoemd in het verhaal.

Met vriendelijke groet, Fons!

vrijdag 26 oktober 2012

SW4D 2012: De dag van Heeten

Zoals de titel al doet vermoeden ging de vierde dag van deze wandeltocht richting Heeten. De route van de 40 kilometers gaat eerst door mooi natuurgebied en veel onverharde paden. Deze keer ben ik niet verdwaald en heb ik me bijna volledig aan de originele route gehouden. Heb dus veel onverhard gerold, en dat is heel erg goed voelbaar in de armen! Heb drie keer uit moeten stappen omdat de handbike echt niet uit de blubber/zand ging met mij er in. Verder heb ik één keer uit moeten stappen omdat een heuveltje te steil was om tegenop te rollen. Dus al met al heb ik ook nog 200 meter gelopen vandaag! De rest heb ik kunnen rollen! Niet snel, en wel uitdagend leuk.

Uitgebreid verslag volgt later. Ik ga zo deze dag afsluiten, maar kan het niet laten om alvast wat foto's weg te geven.

Hierboven even klikken om de foto's te zien.

De Sallandse Wandelvierdaagse is door mij uitgerold, en hier en daar gelopen. Alles bij elkaar heb ik 160 kilometer gemaakt deze week. De teller voor Intermobiel staat nu op …....?

Met vriendelijke groet, Fons.

donderdag 25 oktober 2012

SW4D 2012: De dag van Luttenberg


Vanmorgen toen ik opstond was het de eerste keer dat het een wandeldag zou gaan worden waar ik als een berg tegenop zag. Vorig jaar ben ik heel erg de weg kwijt geraakt, en heb ik me helemaal stuk gerold op deze dag.

Eenmaal op weg in de Blauwe Bolide besloot ik om deze dag wandelen te nemen zoals deze zou komen. Om 7 uur was ik in de tent. Nam zoals gebruikelijk een kop koffie en deed nog wat handgrepen in de bagage. En zo'n beetje de hele club van de 40 kilometers kwam binnen druppelen, en zo brak de tijd van vertrek aan. Het koor begon te zingen, de trotse voorzitter deed een openingsspeech. De burgemeester van Raalte knipte mijn kaart. En zo was de tijd van vertrek gekomen.

Richting het eerste controlepunt ging voorspoedig. Heb onderweg voor 'Paparazzi Fons' gespeeld. Het was vlak en verhard terrein richting Haarle, alwaar de eerste rust zich aandiende. Hier even een paar verplichtte dingen gedaan. Tevens de jas uit, want de Sallandse Heuvelrug en de daarbij behorende Berg op te rollen richting Hotel “De Uitkijk” aan de Hellendoornse Bergweg. Alvorens daar aan te komen ben ik nog gerold richting de schaapskooi “Twilhaar”. Vervolgens ben ik verder omhoog gerold over ruw terrein. Ben nog even uit de handbike gestapt om mezelf anders dan rollend naar boven te helpen. Vervolgens moest ik weer naar beneden, en hiervoor heb ik ook de route gevolgd. Bovenaan leek het een pad te zijn wat goed te doen was, maar al snel bleek het een pad naar beneden te zijn wat vol boomwortels en enge kuilen zat. Moest zo mijn best doen om heel beneden te komen en geen platte banden te rollen dat ik vergeten ben om het op de foto te zetten. Dit heb ik nu 1 keer gedaan, maar doen we nooit meer. De volgende keer draai ik om als ik de schaapskooi en het monument gezien heb!

Afijn, eenmaal beneden heb ik besloten om even de gewone weg te volgen, en om op die manier aan te komen bij de oversteek richting de beklimming van de Hellendoornseberg! (ik riep vorig jaar dat ik de Luttenberg op ging, maar dat is fout!). Boven aan gekomen bij Hotel “De Uitkijk” genoten van het uitzicht, de warmte, de droogte (het miezerde buiten) en een overheerlijke ouderwetse erwtensoep. Vervolgens ben ik even naar het kabouterhuis gelopen. En hier heb ik vernomen hoe het gekomen is dat de kabouters op deze bergtop in hun kabouterhuis zijn gaan wonen! Het deed mij glimlachen, en de kabouters hebben helemaal gelijk! Als de mensheid de bossen netjes onderhoudt en goed voor de bossen zorgt, dan kunnen de kabouters weer in het bos gaan wonen. En zolang het nodig is blijven de kabouters dus in het kabouterhuis wonen!

Na deze wijze les van de kabouters ben ik naar benden gerold richting Pretpark Hellendoorn. Ik ben hier niet naar binnen gegaan, maar ben voorbij gerold. Al spoedig verzandde ik in het zand. Gelukkig was het redelijk goed begaanbaar. Echter lag er geen fietspad naast, en leek het hier en daar wel een paardenpad. Gelukkig was er een medewandelaar, Jan-Willem genaamd, die steeds in een deuk lag als ik vastliep om mij vervolgens maar weer vooruit te helpen. Na dit zandpad kruisten we een verhardde weg welke ook omhoog ging. Deze heb ik genomen, omdat ik het naastgelegen bospad niet zo zag zitten. Boven aan gekomen stond Jan-Willem mij te vertellen dat het inderdaad zo niet ging. En dus ben ik de weg afgereden. Deze ging vervolgens naar beneden, en hier haalde ik een snelheid van over de 30 Km/uur. En in ene ben ik linksaf een bospad in gegaan wat er beter uit zag, en welke goed te doen was. Met uiteraard een beetje creatief handbiken, maar ik ben er doorheen gekomen! Inmiddels waren er meer wandelaars op de weg want er kwamen wat routes samen. Het was gewoon druk!

Klik hier om de foto's te zien


Hierna volgde een verharde weg richting het plaatsje Luttenberg Hier was een hartelijk welkom en een heerlijke rust met muziek, gezelligheid en een appeltje voor de dorst. De wind had vrij spel en ik had het koud. Besloot om mijn jas aan te trekken, dus ik ben even gestopt, maar ben vrij snel weer doorgerold. En ja, ik ben er op de foto gezet! En ja, ook ik ben er al vast gehuldigd door twee mooie dames. Ze hadden het er maar druk mee!

Het bospad ben ik in gegaan. Het eerste gedeelte was erg goed te doen! Ondanks de drukte was ik er zo door. Het tweede gedeelte ging in het begin ook goed, en daarna kwam ik aardig vast te zitten. Het was helemaal leuk, en ben hier en daar even uit de modder geplukt door deze en gene. Maar nee, dit tweede gedeelte had ik net als afgelopen jaar beter over kunnen slaan!

Het derde gedeelte van het bos was ook goed te doen. Naast de zandweg liep een smal fietspad waar ik dankbaar gebruik van gemaakt heb. En al snel kwam de Mobiele Rustpost in zicht. Omdat ik ook ongeveer 36 kilometer op de teller had staan, en geen 55 zoals vorig jaar, ben ik deze keer doorgerold richting Raalte. Rond 14:30 was ik in de tent terug, en na het afmelden heb ik er nog een kop koffie gedronken, en even zitten kletsen. Vervolgens bij de toiletten even wat water over de remmen van de handbike gegooid om het zand weg te spoelen. Hierna de auto opgezocht alwaar ik alle bewegende onderdelen van de handbike met wat teflon heb nagelopen. Na een dagje zandhappen was de handbike daar wel aan toe. Thuis aangekomen ben ik zelf ook onder de douche door gegaan, en ook bij mij zat het zand tot achter mijn oren.

Morgen is het al weer de laatste dag voor de laatste 40 kilometers van deze Sallandse Wandelvierdaagse. De wandeling gaat morgen richting Heeten om hierna terug te keren in een bruisend centrum van Raalte. Het is het eerste lustrum van deze vierdaagse, en dat moet gevierd worden.

Heb zin in de dag van morgen. Toen ik vanmiddag op weg was vanuit de tent heb ik nog even met de voorzitter staan praten. Gewoon verteld dat ik ook aan zandhappen gedaan heb. Juist dit soort dingen maken deze tocht leuk en uitdagend. Laat ik het zo zeggen: ik vind ook de bospaden en ontoegankelijke wegen uitdagend. En ja, ik moet daarbij wel eens uit de modder getrokken worden. Dus bij deze nogmaals dank aan iedereen wie mij vandaag uit de modder getrokken heeft!

~~Fons~~

P.S. Volgend jaar zal de donderdag nog steeds zwaar zijn, maar dan zal ik er niet weer als een berg tegenop zien!

woensdag 24 oktober 2012

SW4D 2012: De Dag van Heino

Dag twee naar Heino was een mooie dag. De regen op de heenweg maakte me ietwat angstig want de regenbroek lag thuis. Echter toen ik de Blauwe Bolide parkeerde in Raalte was het droog voor de gehele dag!

Heb gewoon heerlijk gerold, lekker veel foto's gemaakt.

  
Heb ook een Diepte Intervieuw gehad met Jannie.
Hiermee sluiten we 'De Afsluitdijk'af!

DE FILM (en de rest van het verslag) VOLGT LATER!!!!

dinsdag 23 oktober 2012

SW4D 2012. De dag van Wijhe!

De eerste dag van de Sallandse Wandelvierdaagse is weer gerold. Het was vanmorgen om 5 uur opstaan, om 6 uur in de Blauwe Bolide zitten en om 6:15 stond ik in Raalte. Heb de Handbike van zijn logeeradres gehaald, en de tas er op om naar de tent te gaan.

In de tent aan de koffie, en zo druppelden de 40 kilometerlopers steeds bij BOSjes binnen tot we konden starten om 7:30. Net als vorig jaar werden we de deur uit gezongen, en liep iedereen weer op straat terwijl achter de meeste voordeuren het ontbijt werd gegeten.

Tot Wijhe heb ik met Jannie en Appie opgelopen. Beetje kletsen en aanhalen dat het toch echt vorig jaar was dat ik nog riep dat ik de handbike verkopen ging na de SW4D van 2011. Ik kwam Appie en Jannie tegen net na de stop in Wijhe terwijl ik met een appel in de hand uit de BOSjes kwam zetten volgens Jannie. Het ontmoeten van Jannie en Appie heeft mij redelijk in de wandelwereld geholpen. De handbike is niet verkocht, en is onder mijn leiding aan zijn tweede paar nieuwe schoenen nodig!

In Wijhe waren dit jaar mijn ouders en Vincent aan het wachten op een bijzondere ontmoeting. Ze kwamen me onderweg opzoeken. Na de nodige gesprekken en opname met camera heb ik nog even met familie aan de koffie gezeten. Het was erg leuk dat ze me op kwamen zoeken onderweg. Het was een zeer leuke onderbreking in Wijhe!


Klik op de foto om naar de fotomap te gaan van deze dag.
Morgen de tweede dag, en die gaat richting Heino!

******
Door RTV Raalte is een uitzending gemaakt.
En daarin een interview met....... Kijk zelf maar!

zaterdag 22 september 2012

De 80 van De Dijk: monstertocht?


Waarom 'De 80 van De Dijk'? De Afsluitdijk bestaat dit jaar precies 80 jaar. Juist in dit jaar leek het Bill een leuk idee om juist nu een Kennedymars over de Afsluitdijk te organiseren.

Op Wikipedia staat op de pagina van De Afsluitdijk onder andere de volgende informatie:
De Afsluitdijk is een belangrijke waterkering en verkeersweg in Nederland. De 32 kilometer lange waterkering sluit het IJsselmeer af van de Waddenzee. Hieraan ontleent de dijk zijn naam. De verkeersweg, onderdeel van Rijksweg 7, verbindt Noord-Holland met Friesland. Ten noorden van de snelweg ligt een 4 meter breed fietspad, waarvan ook wel gebruik wordt gemaakt door andere voertuigen die niet op de snelweg mogen rijden. De wegen liggen niet op het hoogste punt van de dijk maar ten zuiden daarvan, zodat de Waddenzee vanaf de weg niet zichtbaar is.

Op 28 mei 1932, om 13.02 uur, werd de Vlieter, het laatste gat in de Afsluitdijk, gesloten. Vier maanden later, op 20 september 1932, werd de naam Zuiderzee officieel geschiedenis. Het binnendijkse deel heette voortaan IJsselmeer, het buitendijkse deel Waddenzee. Nadat de afrondende werkzaamheden waren voltooid, werd de Afsluitdijk op 25 september 1933 officieel opengesteld voor het verkeer. Victor de Blocq van Kuffeler, directeur-generaal der Zuiderzeewerken, verrichtte de openingshandeling.




'De 80 van De Dijk' is  ook door mij volbracht. Het was een zware tocht waarvan ik nu al kan zeggen dat het de zwaarste Kennedymars is welke ik tot nu toe gerold heb. Dit jaar ga ik geen Kennedymarsen meer rollen, maar dat had ik voor deze KM al besloten. Mijn doel is dat ik na meerdere Kennedymarsen in 2013 nog steeds kan zeggen dat deze de zwaarste is! Het was voor mij werkelijk een monstertocht. En eigenlijk hoort het ook bij de Afsluitdijk, want deze is altijd anders! Soms mooi, maar vaak lelijk, guur en afzien vanwege de harde (tegen)wind. En omdat het één rechte weg is (met één bocht) in de open lucht is deze saai volgens sommigen. Nou... ik heb me geen moment verveeld. Wel zijn de afstanden lang. Je hebt al kilometers van te voren een punt in zicht wat je gaat bereiken. Enne al die kilometers moeten nog afgelegd worden, en daardoor lijkt het niet op te schieten. Maar met iedere stap, of iedere omwenteling van de handbike kom je dichterbij. Als je maar lang genoeg doorgaat kom je echt wel waar je wezen wilt.

Klik hier voor de fotomap.

De hele week voor deze tocht voelde ik me maar matig. Heb me niet druk gemaakt of het inpakken van de blauwe bolide goed zou komen, en ben ook niet de dag er voor begonnen. Dus vrijdag heb ik alles ingepakt. Het wordt eigenlijk een routineklus, en vraagt steeds minder tijd. Heb nog lopen twijfelen over het feit of ik één of twee regenjacks mee zou nemen. Het besluit werd twee, en dat bleek later een zeer verstandig besluit te zijn. Ik had rond 7 uur in de avond afgesproken met kennissen in Hippolythushoef dat ik daar de Blauwe Bolide zou parkeren voor de nacht. Daar heb ik de handbike in elkaar gezet, en na de koffie ben ik naar De Harmonie gegaan met de gewone rolstoel om de bagagetas te brengen en de benodigdheden op te halen. Een compleet startpakket werd me aangeboden waarvan ik het breeklichtje de meest handige uitvinding van de wandeling vond! Want ondanks dat een reflectievest verplicht was, waren de breeklichtjes veel zichtbaarder op de Afsluitdijk! Dit naast de knipkaart welke niet geknipt werd, routebeschrijving en speciaal wandellampje!

Het ontmoeten van nieuwe wandelvrienden was erg geestig. De één na de ander kwam naar me toe om zich voor te stellen. De W4W-ers kwam ik nu life tegen. Of ik alle namen onthouden heb? Natuurlijk niet, maar dat komt vanzelf wel weer. Ik haalde nog een onbezonnen actie uit door mijn toch al pijnlijke elleboog zeer pijnlijk te stoten aan mijn dagelijkse rolstoel. Nog geen meter gereden met de handbike en nu al een pijnlijke elleboog voorspelde niet veel goeds.


Na een poosje heb ik de Blauwe Bolide even opgezocht. Heb de gewone rolstoel er in geduwd, en ben in de handbike gesprongen om weer terug te gaan naar De Harmonie. De dingen die gedaan moesten worden voor de start werden gedaan, ondertussen was het volle bak met zo veel wandelaars. Heb de verplichte mededelingen voorbij laten gaan terwijl ik mijn warme regenbroek aan deed. Vond ook nog tijd om foto's te schieten en gezellig te kletsen over van alles en nog wat. Er was motregen voorspeld, en dus trok ik mijn gele regenjack er ook maar bij aan. Als het begon te motregenen en ik moest er voor stoppen, dat leek mij niets. En tegen 22:00 uur ging iedereen naar buiten om te worden weg gestart.

De voorspelde motregen van de eerste uren bleek al binnen twee minuten te veranderen in een ordinaire waterval. Geweldig: voor ik goed en wel Hippo verlaten had waren mijn armen al kletsnat. Mike kwam naast me lopen, en we hadden ons tot doel gesteld om Jannie en Appie op te zoeken, echter ze hadden zo'n haast dat ze ver voor ons uit liepen. Mike en ik hebben elkaar de gehele KM gezelschap gehouden. Tijdens de stortregen hebben we elkaar er mentaal doorheen getrokken. Wat en klotenweer was het! Wat was het de eerste 23 kilometer tot de eerste campingrust afzien. De snertrust van Slager Ottens bij het Monument was aangenaam. Dit is ook de enigste keer dat ik in de trailers geweest ben. Het kost me veel energie om uit de handbike te klimmen, dus als het niet noodzakelijk is blijf ik het liefste zitten. De snertrust achter ons latend was het doorploeteren naar de camping. Stilstaan was er niet bij: doorrollen en doorlopen om bij de camping de eventuele schade op te nemen en schone droge kleren aan doen. Het was fijn om samen met Mike deze horror door te komen. Ik weet niet of ik het alleen zo ontzettend leuk had gevonden. Moest af en toe ook wel lachen: ik wil ook eens over De Dijk heen en dan boek ik zulk goed weer! Aan de andere kant weet je, dat wanneer je De Dijk over gaat dat het bar en boos kan zijn. Die Afsluitdijk is zelden vriendelijk!



Afijn, aangekomen bij de camping gingen Jannie en Appie net naar buiten voor de volgende etappe. Na het omkleden, eten en drinken en aardige woorden van de verzorgende W4W-ers ben ik De Dijk weer op gegaan. De waterval veranderde in een regenbuitje. En met mijn gevoerde regenjas en droge kleding zou het wel eens warm aan kunnen gaan voelen. Helaas had ik het koud, en ik werd helemaal niet warm! De etappe tussen de camping en wagenrust Kornwerd heb ik als lang, onplezierig en uitzichtloos donker ervaren. De kippensoep was lekker, en daarna was het nog een kort stukje naar de Steenen Man. Wat een rot stuk, en onderweg kwamen de eerste teruglopers ons tegemoet. Jannie en Appie heb ik de hand geschud: het zou geen diepte-intervieuw gaan worden. Inmiddels begon ik Jannie wel te begrijpen dat je niet over De Afsluitdijk moet wandelen. Was mijn eigen moraal ook al lang kwijt, en begreep zelf al niet meer wat er zo leuk aan is. Verklaarde mezelf meerdere malen voor gek, en begon me af te vragen hoe veel pillen ik van de psych zou gaan krijgen na deze tocht. Nog steeds had ik het ijzig koud. In de laatste kilometers naar Zurich toe begon mijn elleboog ook pijn te doen na de botsing met de rolstoel in Hippo. Heb mezelf behoorlijk toe moeten spreken om naar Zurich door te rollen met die elleboog. Aangekomen in Zurich had ik weinig honger en dorst. Heb er mijn elleboog even laten kneden en plakken. Dat gaf voldoende verlichting gedurende de terugtocht. Dat pijnlijke probleem was daarmee opgelost.

Na wat pulken in mijn tas en me opnieuw warm aangekleed te hebben gingen Mike en ik weer terug. De handbike begon wat gebreken te geven, en de medicatie-wekker ging. Ik heb Mike gezegd dat hij al vast door moest lopen. Ik haalde hem vanzelf wel weer in. Bij de bocht van Zurich sloeg ik ergens rechtsaf, en kwam een bord tegen wat mij vertelde dat ik de snelweg op rolde.... Zo koud als ik het nog steeds had ging mij gelukkig een lampje branden. Deze vertelde mij dat ik het fietspad moest hebben in plaats van de snelweg. Dus na een blik op de GPS heb ik mezelf weer terug op de route gezet. Dat hele fietspad heb ik niet rechts van me zien liggen in het donker. En ik was op dat punt vergeten de GPS te bekijken. -- De GPS is overigens het enige stuk elektronica wat waterdicht blijkt te zijn. Gedurende de gehele tocht heeft deze op het stuur van de handbike gezeten. Vol in de waterval, en geen druppeltje is binnen gedrongen. Daar kan menig producent van digitale foto-, filmcamera en mobiel kletsmachine nog wat van leren! --

Terug op het fietspad op weg naar wagenrust Kornwerd haalde ik Mike weer bij. Het was inmiddels droog buiten, en dat stemde ons beiden tevreden. Wat betreft het ruige hemelwater hadden we alles gehad. Hier en daar heb ik nog ergens een spetter gevoeld, maar daar was alles mee gezegd. Bij wagenrust Kornwerd even stilgestaan voor wat knakworsten en wat te drinken. De bidon bij laten vullen met vers water en daarna het lange saaie stuk richting de camping begonnen. Bij wagenrust Kornwerd Sunny die nog naar Zurich moest nog even sterkte gewenst. Mike liep al sinds de eerste campingrust op zijn dagelijkse schoenen. De snelheid lag bij hem niet hoog, en ik had het gevoel dat ik het alleen maar kouder kreeg. Had tegen Mike al meerdere keren geroepen dat ik op de camping een uur onder een deken zou gaan zitten. Inmiddels was het buiten al licht, zag ik de campingrust al lang liggen, en had ik 52 kilometers op de GPS staan. Hier heb ik Mike verlaten omdat zijn snelheid voor mij te langzaam was om het warm te kunnen houden. Hoopte dat ik het met iets meer snelheid warmer zou krijgen. Mijn hartslag ging wel omhoog maar ik kreeg het niet warmer. Twee kilometer voor de campingrust besloot ik te stoppen als ik op de campingrust niet op zou warmen. Spijtig van het overleven van de waterval en 60 kilometer koude doorstaan, maar nog 23 kilometers koud hebben dat zag ik letterlijk niet zitten als een gezonde en sportieve onderneming.


Net als de eerste keer ben ik weer met de handbike naar binnen gereden. Mijn tas werd aangegeven, en via een stoel ben ik uit de handbike gekropen. Ik riep volgens mij nog tegen postmuts dat het wel goed ging terwijl ik mij waardeloos voelde. Na een dixie-bezoek, de eerste kop koffie met broodje gebakken ei voelde ik me helderder worden. Binnen was het lekker warm, en terwijl ik aan mijn tweede kop koffie met broodje gebakken ei zat, kwam ook Mike binnen. Raadde hem aan even lekker te eten en de tijd te nemen. Begon vervolgens letterlijk door de tent heen te lopen en bij de tafel te snaaien: een signaal dat ik verder kon. Gelukkig, want ik was gekomen voor mijn vijfde stempel op de blauwe kaart! En wilde deze bijzondere 80 gewoon erg graag volbrengen op een verantwoorde manier voor lichaam en geest.

Met een warm lijf hees ik me nogmaals in warme kleding voor de volgende etappe en ging rustig weer De Dijk op. Na een kilometer was het met de gevoerde regenjas aan te warm in plaats van te koud. De zon scheen af en toe, en De (Pokke)Dijk hield de harde koude wind tegen. De lange mouwen van mijn trainingsjack hield ik aan, en daarover mijn reflectievest. Terwijl ik nog aan het pulken was haalde Mike me in. Ik heb nog wat foto's gemaakt en vervolgens kwamen Monique en Adriaan er aan. Samen met hen ben ik richting het Monument gegaan. Al foto's makend en kletsend schoot het redelijk op. Maar natuurlijk, als je denkt dat je er bijna bent, dan is het toch nog een pokken-end! Op de grote borden staat 1200 meter, en dat is lopend echt een heel end!


Na het stevige ontbijt van de camping ging het broodje hamburger er zo achteraan. Blijkbaar verbrandde ik nog het één en ander om het lijf op temperatuur te houden. Toen we verder gingen sloot ook Mike zich weer aan, en in zo liep ik met Mike, Adriaan en Monique richting Den Oever. En ja, de brug ging open voor onze neus, en dus moesten we verplicht wachten. In de zon was het aangenaam. De brug ging ook weer dicht waarna we al vrij snel vaste wal onder de voeten hadden. Bij Wiron stond de koffie klaar. Inmiddels durfde ik het aan om de lange mouwen uit te doen, en in dubbel shirt en reflectievest ging ik in gezelschap van de club richting Hippo. Iedereen deed een beetje zijn eigen tempo, maar ver uit elkaar lagen we niet. Gevoelsmatig duurde het te lang voor we in Hippo waren: de batterijen waren helemaal leeg. Iedereen was het helemaal zat. Het was mooi over Wieringen lopen. Nu zonder waterval en met daglicht zag het er weer ouderwets goed uit. Ditt was het leukste stukje van deze Kennedymars. Alleen jammer dat iedereen eigenlijk te moe was om er echt van te kunnen genieten. Eindelijk was het 14:30 uur en rolde ik De Harmonie binnen. De oorkonde was ook voor mij voorzien van een foto vanwege mijn eerste lustrum. Deze mooie oorkonde kan ik erg waarderen, en ik ben er dan ook blij mee. De stempels, sticker en het embleem heb ik ook in ontvangst mogen nemen. Met gepaste trots zal ik binnenkort het embleem op mijn nieuwe wandeltas (laten) zetten.


Na een uurtje hangen in De Harmonie ben ik richting de Blauwe Bolide gegaan. Op rustige snelheid  heb ik al het rijdend materieel in de Blauwe Bolide gedaan. Iets na 16:00 uur ging ik voor de vierde keer binnen 24 uur de Afsluitdijk over. Deze keer was ik heel erg blij dat ik na 20 minuten bij Friesland van De Dijk af reed. Met de auto was het veel minder afzien dan de voorgaande uren. Onderweg naar Zwolle belde Jannie nog even op om te vragen hoe het gegaan was. En zo kleppend met haar schoot de rit naar Zwolle ook lekker op. Tegen 17:30 was ik met al mijn tassen binnen in huis. Moe maar voldaan trok ik alle natte elektronica uit de tas om deze voor een de nacht op de tafel te laten drogen. Na het eten en ophalen van Diesel lag ik voor mijn doen vroeg in bed. En na de klok +1 uur rond geslapen te hebben voelde ik me zondag heel erg brak. Dat brakke gevoel heeft tot en met maandag geduurd, en dinsdag begon ik me weer normaal te voelen.

Het monster van een Afsluitdijk heb ik twee maal op eigen kracht bedwongen. En ik heb het 60 kilometers lang heel erg koud gehad. Met steun van Mike en de uitermate goede verzorging van Bill en zijn troepen is het me gelukt. De tweede campingrust was erg bepalend voor het wel of niet opgeven. De eitjes die daar met liefde gebakken werden hadden een heilzame werking op mijn lichamelijk welzijn, en daarmee het slagen van deze KM. Deze '80 van De Dijk' welke mijn vijfde Kennedymars was, gaat de geschiedenisboeken in als onvergetelijk zwaar. Deze zeer bijzondere tocht naar aanleiding van de 80 jaar oude Afsluitdijk had ik ondanks alle ellende voor geen goud willen missen. Ik ben Bill dan ook dankbaar dat ik deze geweldige (monster)tocht mee mocht rollen!

~~Fons~~

Voor Intermobiel heb ik met het volbrengen van 'De 80 van De Dijk'  weer  80 kilometer op de teller gezet. Het totaal komt hiermee op 749,5 kilometer te staan voor het jaar 2012.

donderdag 20 september 2012

De 80 van de Dijk

De Afsluitdijk bestaat 80 jaar en Bill van Gulück organiseert een Kennedymars over de Afsluitdijk met als naam: 'De 80 van de Dijk'. Deze Kennedymars ga ik van vrijdag op zaterdag rollen, en daarmee zet ik mijn vijfde Kennedymars op mijn naam. Het belooft een spektakel te gaan worden!


Dat niets een probleem hoeft te zijn dat wisten we al. Dat ik iets met de Afsluitdijk heb dat weten veel mensen ook al. Op 17 juni jongstleden heb ik de Afsluitdijk al een keer gerold toen ik van Den Oever naar Leeuwarden ben gerold. Dit was al een heel bijzondere ervaring kan ik jullie wel vertellen. Coert, de marsleider van toen, gaat nu zelf meelopen wan een heel andere belevenis zal zijn voor hem.

De Afsluitdijk afrollen vond ik helemaal te gek, maar was mij toen veel te snel voorbij. Op het moment dat ik dus vernam van Jannie en Appie dat er nog plaats was op de wandeling van Bill heb ik mij meteen ingeschreven. Daarna maar aan Bill laten weten dat ik een roller ben in plaats van een wandelaar, maar het was geen probleem. Ik blij, kan ik nog een keer de Afsluitdijk meemaken dit jaar. Ik ben Bill, wie voor mij nu alleen nog maar een begrip is, nu al erg dankbaar. Of dat na dit weekend ook zo is, wanneer Bill ook een gezicht heeft gekregen, daar kan ik nu nog niet veel over zeggen.

Feit is dat ik morgen met al mijn spullen, handbike en rolstoel weer op pad ga. Deze keer richting Hippolythushoef op het oude eiland Wieringen. Heb met mijn ouders vroeger in Westerland gewoond, dus ja... Het is wel een beetje een thuiskomen morgen en overmorgen.

Ik verheug mij op een leuke wandeltocht, nieuwe ontmoetingen met oude en nieuwe wandelvrienden. Heb zin in het spelen voor Paparazzi Fons en verwacht weer een diepgaand interview af te nemen op de Afsluitdijk.

~~Fons~~

zaterdag 15 september 2012

Hunzeloop Zuidlaren

Het was vandaag de dag van de Hunzeloop in Zuidlaren. Samen met Diesel ben ik vanmorgen vroeg vertrokken met als plan te gaan genieten van al het moois dat de 7,5 kilometer lange route ons zou gaan brengen. Fototoestel mee, en van plan om in alle rust recreatief te genieten.

Bij aankomst bleek er geen parkeergelegenheid te zijn voor de gehandicapte wandelaar die met eigen auto kwam. Dus na even zoeken heb ik de wagen maar ergens neer gezet. Beetje vreemd als je speciaal rolstoelroutes opneemt dat er dan GEEN rekening mee gehouden wordt wat betreft het parkeren van de auto. Niet dat ik dichtbij hoef te staan, maar ik wil wel graag uit de auto stappen op redelijk verhard terrein.

Eigenlijk wilde ik eerst een toilet opzoeken, maar deze bleek niet aanwezig op het het plein. Hiervoor moest ik dan ergens naar een hotel aan de overkant. Dit zag ik niet zo zitten met mijn hele kampement, en dus ben ik na het inschrijven vrij snel aan de wandel gegaan. Al snel kwam de enigste rust en stempelpost op mijn route. Hier was ook een aangepast toilet. Ik ben hier verder niet langer blijven hangen dan noodzakelijk. Inmiddels had ik het met het rollen al warm gekregen en heb ik de jas in de rugtas gedaan. Na vertrek ontstond er verwarring in verband met de te volgen route. Er waren meerdere routes uitgezet, maar het was even helemaal niet duidelijk welke kant ik op moest. Na wat heen- en weer rollen en weer op de routebeschrijving te hebben gekeken nam ik de goede beslissing. Dit zou onderweg nog vaker gebeuren omdat de beschrijving niet volledig was en/of de ondersteunende pijlen onderweg ontbraken. Ik heb totaal 2,5 kilometer extra gemaakt hierdoor.
Op de foto klikken voor de fotomap!
De route van 7,5 kilometer bleef binnen de bebouwde kom van Zuidlaren. Ik ging straatje in, en straatje uit samen met Diesel. En dat geheel tegen mijn verwachting in. Er zijn genoeg mooie verharde paden waar je met de rolstoel kunt komen buiten Zuidlaren. Ik had echt verwacht dat ik op deze lange rolstoelroute ook buiten de bebouwde kom zou komen. Jammer, want voor een wandeling binnen de bebouwde kan ik ook hier in Zwolle terecht. Juist dit vond ik de grootste tegenvaller van het geheel, wat betreft parkeren en toiletvoorziening daar kan ik mee leven.... Maar een bebouwde-kom-wandeling... Nee!!

Op de Brink aangekomen heb ik mezelf afgemeld, mijn wandelboekje laten stempelen. Na nog wat foto's te hebben geschoten en nog wat mensen te hebben gesproken ben ik in de Blauwe Bolide gestapt samen met Diesel. Ik ben naar Hooghalen gereden, en heb er samen met Diesel nog een wandeling van dik 10 kilometer gemaakt. Onderweg heb ik Kamp Westerbork bezocht. Het daar zijn maakt altijd weer indruk. De wandeling was mooi, en zo hebben Diesel en ik een heerlijke dag wandelen achter de rug. Niet dankzij de Hunzeloop helaas.

De oplettende kijker heeft gezien dat ik een SW4D-shirt aan heb in plaats van mijn INTERMOBIEL shirt. Deze ligt nog in de wasmand vies te zijn. Volgende week gaat deze weer mee en aan als ik De Afsluitdijk ga bedwingen.

~~Fons~~

Voor Intermobiel heb ik met het volbrengen van de 'Huinzeloop 2012' rolstoelroute 7,5 kilometer op de teller gezet. Het totaal komt hiermee op 669,5 kilometer te staan voor het jaar 2012.

vrijdag 14 september 2012

Hunzeloop 2012


Morgen ga ik weer wandelen. Deze keer geen lange afstand, maar gewoon gezellig samen met Diesel naar de Hunzeloop in Zuidlaren. Deze keer ga ik met de gewone rolstoel op pad. Er is een rolstoelroute, en ik wil graag 7,5 Km maken. Gezellig met mijn fototoestel weer voor 'Paparazzi Fons' spelen onderweg. Gaat vast goed komen.

Lijkt me keileuk om samen met Heer Diesel aan de wandel te gaan morgen.

maandag 10 september 2012

De 80 van de Langstraat

Het rollen van Kennedy-marsen gaat bijna een gewoonte worden. Als een routine-klus had ik vrijdagavond de Handbike al in de auto geduwd. De spullen inpakken en daarna op pad gaan was zaterdag kinderspel. De 80 van de Langstraat was ook mijn vierde Kennedymars al weer. Wat afweek was de starttijd van 20:00 uur in plaats van 22:00 uur, en deze zorgde er voor dat ik om 22:00 uur steeds op de klok keek omdat ik het gevoel had dat het midden in de nacht was.

Parkeren van de auto was prima voor elkaar. Mooie parkeerplaats in de buurt waar ik genoeg ruimte had om de handbike in elkaar te zetten. Net als in Melderslo had ik ook nu weer de gewone rolstoel meegenomen. Bij aankomst rond 18:00 uur heb ik eerst de spullen opgehaald op het Unnaplein waarna ik de handbike in elkaar gezet had. Deze keer geen stempelkaart maar een heuse loopchip. Deze met twee tier-raps achterop de handbike gezet. En zo ben ik mooi gebliept op iedere controlepost. (en had meteen de eerste en de enigste blaar opgelopen al voor ik gestart was!)

Nu weten ze wel van feesten met de '80 van de Langstraat'! Het is werkelijk de hele volle 80 kilometer feest onderweg! Ik heb van begin tot het einde heel erg veel plezier gehad! Het was een totaal andere ervaring dan de voorgaande Kennedymarsen. Ik heb er wat filmmateriaal gemaakt als sfeerimpressie, het zijn 4 fragmenten.



De route was met de handbike heel erg goed te doen. Er zat niet veel hoogteverschil in, dus wat dat betreft was geen uitputtende wandeling. Met veel publiek in de nacht op straat was het wel opletten dat ik geen lekke banden reed in verband met achtergelaten straatvuil, vuurtjes langs de weg en aanmoedigingen van mensen die een slok te veel ophadden. Met andere woorden: opletten en in het midden van de weg blijven rollen. Het is goed gegaan ik heb niet hoeven plakken onderweg!

Er waren voldoende eet- en drinkposten onderweg. Vrijwilligers waren aardig en zorgzaam. Het was op iedere post weer even genieten van de hulp die ik daar kreeg. Het zijn de kleine dingen welke het plezieriig aangenaam maken. Gewoon even vragen hoe het gaat, en wat je hebben wilt en het aangeven. Het is zo eenvoudig en tegelijkertijd zo enorm prettig onderweg!

De grote rustposten waren prima voor elkaar. Aan de ene kant het gebouw binnen rollen, even doen wat ik moet doen, en via de looproute aan de andere kant weer het gebouw uit rollen. Echt goed geregeld, en ook met de handbike goed te doen. Daar waar een drempeltje en/of een scherpe bocht was, daar waren genoeg helpende handen om alles in goede banen te leiden. Hulde aan de vele helpende handen, want zo zie je maar dat niets een probleem hoeft te zijn.


Zoals ik al zei was de start om 20:00 uur. Van te voren had ik al besloten om vooral te genieten van deze wandeling. De aankomsttijd vond ik niet superbelangrijk. Met twee uur eerder starten had ik ook twee uur meer speling voor het erg warm zou gaan worden. De gemiddelde snelheid met zo veel wandelaars op de weg heb ik niet hoog gehouden voor mijn gevoel. Ik heb gevoelsmatig weinig gerust onderweg. Toch ben ik vaak gestopt voor een toiletbezoekje en wat andere dingen. En ja, uit de handbike voor een toiletbezoekje en andere dingen neemt dan toch al snel 10 minuten in beslag. Dus al met al heb ik meer dan twee uur stilgestaan onderweg, iets wat op de GPS terug te lezen is. En dan pak ik op die manier toch mijn rustmomenten. Dan niet te vergeten al die keren dat ik foto's gemaakt heb en heb staan kletsen. Kletsen?.... Ja, ik mag graag kletsen!

Nu kan ik een lang verhaal maken van wie ik allemaal gezien en gesproken heb, maar dan zit ik hier morgen nog. Het was een fijne tocht met veel feest, leuke ontmoetingen en veel leuke gesprekken onderweg. Heb ook veel alleen gereden tussen alles en iedereen in. Ook dat was genieten. Ben nog op de plaatselijke radio geweest, en heb me door veel mensen op de foto laten zetten. Het was gewoon een heerlijke feestelijke wandeling. Mijn oren zaten nog vol muziek twee dagen later, dus dan weten jullie het wel.



Ja, ik heb het geroepen dat ik de kijkers mee zou nemen de finish over, en door Waalwijk heen op het laatste stuk. Ik heb het gedaan, en ik wens iedereen veel kijkplezier. Met veel plezier op de film gezet!

Na de finish ben ik naar de Blauwe Bolide gegaan. Deze stond op dat moment heerlijk in de schaduw. In alle rust heb ik de handbike in de wagen gedaan. Toen alles er in zat ben ik zelf ook in de wagen gaan zitten. Na wat te hebben gegeten en gedronken ben ik na een kwartier weg gegaan op weg naar huis. Buiten was het warm, en met de airco in de auto was het goed te doen. Om 16:00 uur toen de KM sloot was ik al lang weer thuis.

Ja, ik heb een geweldige wandeling gehad in Waalwijk. De organisatie en de vele helpende handen onderweg waren super. De feesten onderweg, en het publiek langs de route maakten het 80 kilometer knallen!

In Kaatsheuvel heb ik een kaart in de bus gedaan bij de familie van Kanjer Guusje. Want ondanks alle feestelijkheden zijn er ook andere dingen gaande. En ook dat was iets om even bij stil te staan en in gedachten mee te nemen. Ik heb in maart dit jaar een bijzondere ontmoeting gehad met Lowie, de vader van Kanjer Guusje. Nu ik zo dicht langs het huis kwam kon ik dat niet zomaar voorbij lopen. Lowie heeft het genoemd in zijn blog van zondag. Ik vind het wederom bijzonder!

Naast dit heb ik natuurlijk ook weer laten zien dat er naast een handicap meer is: Leven, meedoen en er bij horen. Het laten zien en er over praten dat er meer is dan alleen maar de handicap. En dan vertel ik ook maar even dat er ook een groep mensen is die niet uit huis kan vanwege ziekte of handicap. Het lijkt wel een vergeten groep mensen. Als ik het er over heb, en ook omdat ik voor Intermobiel rol, zijn mensen soms verbaast dat ook dat bestaat!

~~Fons~~

Voor Intermobiel heb ik met het volbrengen van 'de 80 van de langstraat 2012' al weer  80 kilometer op de teller gezet. Het totaal komt hiermee op 662 kilometer te staan voor het jaar 2012.

zondag 19 augustus 2012

Kennedymars Melderslo

Melderslo

De Kennedymars van Melderslo (18-19 augustus) heb ik redelijk spontaan in mijn wandelagenda van 2012 opgenomen. Het was namelijk zo dat er voor deze maand nog niets op de agenda stond. Dus na wat speurwerk op de wandelagenda heb ik de kennedymars van Melderslo gevonden. Een kennedymars die ook open staat voor rollers. Voor de zekerheid heb ik er nog een mailtje tegenaan gegooid.

Nog even werd ik door wat wandelaars in de war gebracht dat het een te rustig wandelingetje zou worden. Dat er wat weinig wandelaars zouden zijn, en ik kreeg bijna de indruk dat ik geen wandelaar op de route tegen zou gaan komen. Nou ja, ik wilde gewoon nog een stempel op de blauwe kaart, en dus besloot ik gewoon te gaan. Ik werd net als de andere 188 wandelaars aangenaam verrast door een tropisch warm weekend. Onderweg was de airco in de 'blauwe bolide' erg aangenaam.

Rollen vraagt om een planning. Ik heb eenmaal een handicap, en deze keer was ik van vertrek tot aankomst van en naar Zwolle zelf verantwoordelijk voor alles. Dus vrijdag de 'blauwe bolide' leeg gehaald en zaterdagmorgen de handbike in de 'blauwe bolide' gedaan. Enne … zaterdagmiddag lekker nog een paar uurtjes geslapen om helemaal fris en fruitig in Melderslo aan te komen.

Voor vertrek bedacht ik mij dat het misschien wel een verstandig plan was om naast de handbike ook de gewone rolstoel in de 'blauwe bolide' te duwen. Het maakte inderdaad dat ik niet voor iedere honderd meter buiten de 'blauwe bolide' meteen afhankelijk was van de handbike. Dit bleek een zeer goede beslissing te zijn. Met de gewone rolstoel ben ik voor de regel-dingen mobieler dan met de handbike.

Na het ophalen van de startkaart en het dumpen van mijn sporttas ben ik de handbike in elkaar gaan zetten. Het zweet liep via mijn voorhoofd op de grond, en ik vroeg me werkelijk af waar ik in de bloedhitte van de avond mee bezig was. Naast mijn regenpak was ook de jas met lange mouwen thuis gebleven. Het was nog warmer dan tijdends de Twentse Rolstoelvierdaagse eind juli. Toen de handbike in elkaar stond met alles er op en er aan, en de rolstoel weer in de blauwe bolide zat ben ik weer richting de start gegaan. Bij de start heb ik de tijd vol gekletst en heb ik de laatste gebruikelijke dingen gedaan. Tegen 22:00 uur heb ik me achterin het deelnemersveld geplaatst om tien minuten later wel weg te kunnen achter de meute aan.


Na de start eindelijk weg: en het kriebelde meteen. De temperatuur was wat afgenomen, en het rolde heerlijk de nacht in. Onderweg zaten veel mensen nog lang buiten met vuurpotten aan de weg.  Met water/limonade en andere aanmoedigingen stuurde men ons de nacht in. Het eerste rondje was leuk, en even na twaalf uur was ik al weer in Melderslo voor een stempel, wat te eten en te drinken. Wat mij opviel was dat dat de stempel- en voedingspost langs de weg aanwezig was middels een marktkraam. Heerlijk geregeld, want dan kun je dus meteen verder, en hoef je dus niet van de weg af als je er geen behoefte aan hebt. Met dit soort stempel- en voedingsposten  hebben ze in Melderslo een vriend er bij gekregen!

Aangezien het tropisch warm was, en het overdag snikheet zou gaan worden had ik van te voren besloten om in de nacht zo veel mogelijk kilometers te maken. Zo heb ik het ook gedaan. Heb weinig pauze genomen, en alleen daar waar de tas met spullen was heb ik even wat langer gestaan en gedaan, om daarna weer verder te gaan. In gezelschap van gezellige W4W-wandelaars heb ik heerlijk gewandeld. De één kon geen pijlen volgen, de ander wilde bier uit een doggy-ride en de volgende wilde vals spelen door achterop de handbike te springen. Wandelaars zijn leuke mensen waarmee je leuke en goede gesprekken kunt hebben. Mijn gemiddelde snelheid lag in de nacht rond de 6 Km/uur, en ik bedacht me dat ik zo nooit op tijd binnen zou gaan komen. Toch stond ik om negen uur 55 kilometers. Gezien de warmte van de dag wilde ik echt niet ver in de middag aankomen in Melderslo. En dus heb ik op een gegeven moment de gemiddelde snelheid even omhoog gegooid naar 8 Km/uur. Ik wilde tegen twaalf uur binnen zijn. En eigenlijk beviel de hogere snelheid mij goed. De handbike op 6 Km/uur houden kost meer moeite dan 7/8 Km/uur, dus was het eigenlijk wel prettig rollen de laatste uren.

Werkelijk, ik had het niet beter kunnen plannen! Toen ik de finish over kwam gaf de klok aan dat het inderdaad 12 uur was. Ook hier stond ook de stempelpost buiten op de route langs een tafel. Dus ter plekke kreeg ik de laatste stempel en de medaille van de MKM2012. Heel erg leuk! En ook was er iemand met een microfoon aanwezig om een praatje te maken. Ja, ik was erg trots dat ik deze kennedymars gerold had. Vervolgens wilde ik even mijn wandelboekje en blauwe kaart gestempeld hebben. De keet was niet toegankelijk, maar gelukkig kwam er iemand naar buiten! Dus met een gestempeld wandelboekje en gestempelde blauwe kaart was de administratie helemaal voor elkaar!

Deze kennedymars Melderslo heb ik als zeer leuk ervaren! De organisatie en de catering was prima voor elkaar. Het tassentransport was ook goed voor elkaar. Op verschillende posten kon ik kleding wisselen, wat spullen uit de tas halen en andere spullen dumpen omdat ze niet meer nodig waren. Zo had ik achterop de handbike weinig gewicht. En dat is ook erg fijn om zo min mogelijk gewicht achterop te hebben. Er was voldoende water onderweg, zowel door de organisatie als door de bewoners langs de weg geregeld: uitdrogen was werkelijk onmogelijk!

Wat mij wel erg opviel onderweg was dat er veel mensen zonder reflectievest in het donker liepen. Met een klein reflectie(arm)bandje om waren ze zeer slecht zichtbaar.  En knipperlichten zorgen er ook  niet voor dat andere verkeersdeelnemers je als lopende verkeersdeelnemer herkennen. Vooral waar wandelaars alleen liepen langs de donkere plattelandswegen vind ik dat persoonlijk erg onverstandig. Tevens viel mij op dat na een rustpost veel zwerfvuil op de weg lag in de eerste kilometers. Ik zit vlak op de grond met de handbike, en heb veel plastic zakjes en andere materialen opgeraapt en meegenomen naar de volgende prullenbak. Hiermee wil ik mezelf echt niet heilig verklaren want ik verlies ook wel eens iets onderweg. Echter had ik wel iedere keer meer dan één broekzak vol rotzooi van anderen te dumpen.

Na dat ik over de finish was heb ik de handbike terug geduwd in de 'blauwe bolide'. Middels de rolstoel ben ik even terug gegaan naar de start waar ik tot half twee nog even heb gehangen. Tegen twee uur zat ik in de 'blauwe bolide' met airco en reed ik Melderslo uit. Onderweg ben ik in Beuningen nog even bij de bekende 'M' gestopt voor een broodje, ijsje en een kop koffie uit een raampje.

Met een Big Smile van oor tot oor ben ik daarna naar Zwolle gereden. Tegen vier uur was ik thuis, en heb ik samen met Diesel mijn hulphond de tassen uit de auto gehaald. Een halve liter water verder ben ik even onder de douche door gesprongen. Hierna wilde ik een half uur mijn ogen dicht doen, maar werd om acht uur weer wakker. Ach ja, een nacht niet slapen maar door het warme weer heen rollen ….

FOTOMAP KM Melderslo
 Het was gewoon heel erg tof deze kennedymars. En ik ben blij dat ik om twaalf uur binnen was met deze tropische warmte. Deze keer heb ik weinig foto's gemaakt omdat ik mijn armen ook nodig heb om te rollen. Steeds stil staan of vaart minderen schiet niet erg op. Dus wat betreft mijn foto- en film-materiaal is het een karige boel deze keer.

Voor Intermobiel heb ik met het volbrengen van de Kennedymars Melderslo 80 kilometer op de teller gezet. Het totaal komt hiermee op 582 kilometer te staan voor het jaar 2012.

maandag 13 augustus 2012

Stichting Intermobiel - Fons over zijn passie over het handbiken


Ik wist dat het er aan zat te komen.
Vandaag staat het eerste deel van het interview online op de site van INTERMOBIEL.

Maandag 13 augustus 2012


Vanmiddag ben ik naar de sportschool gegaan. Heb heerlijk met de MP3-speler op de oren dik drie kwartier op de hometrainer gefietst. Ben gestopt toen ik niet meer de kracht had om de benen rond te draaien. Als ik de MP3-speler in heb dan heb ik heerlijke podrunner(s) opstaan, en dan ga ik voluit. Voluit binnen mijn mogelijkheden uiteraard, maar in ieder geval zo goed dat het zweet op de rug staat terwijl de airconditioning aanstaat. Vervolgens heb ik nog wat aan gewichten getrokken voor buik-, rug- en armspieren.

Het was lekker om weer even wat bewogen te hebben na een week voor joker thuis te hebben gehangen. Morgen wil ik weer even een klein rondje sporten als het even kan. Niet te gek, gewoon een beetje voor de leukigheid. Ontspanning door middel van inspanning zeg maar.

~~Fons~~

zondag 12 augustus 2012

Zondag 12 augustus 2012

De komende week moet ik even goed bedenken waar ik mee bezig ben. Heb veel last van mijn rug en mijn schouders. Ik weet de oorzaak en daar ga ik ook mee aan de slag. Verder is mijn batterij de afgelopen week flink leeg gelopen. Ik heb me dus maar rustig gehouden en geen grote lichamelijke activiteiten beetgepakt.

Volgend weekend staat de Kennedymars van Melderslo op de agenda. En ondanks een lege batterij denk ik dat het erg goed is om deze wel op te pakken. Het werkt altijd twee kanten op: het kost energie, maar het geeft ook energie. Aangezien ik erg last heb van het bovenlijf heb ik me voorgenomen om de hometrainer de komende week weer intensief te gaan gebruiken. Iedere avond een half uurtje fietsen met de MP3-speler in mijn oren. En dan misschien twee keer even naar de sportschool om de rest ook even los te maken en te houden.

Het is waar: ik voel me niet fit en ik ga er toch aan werken om in Melderslo te kunnen rollen. Het rollen en de planning en alles er omheen houdt me ook in een ritme wat goed is. Naast het ritme en dergelijke geeft het ook heel erg veel lol. Ik ervaar het als een uitlaatklep die ook gezond is. Juist op de momenten dat ik mij niet helemaal lekker voel.

De tijd dat ik toe gaf aan 'het me niet goed voelen, en dan veiligheidshalve niets doen' is een beetje voorbij aan het gaan. Als ik goed luister naar wat lichamelijk wel en niet kan en niet de grens opzoek, dan is er veel mogelijk. Heb nu een dik jaar ervaring met rollen, sporten en bewegen. En mijn basisconditie is goed. Ik weet wat mogelijk is, en het is een uitdaging om de mogelijkheid er uit te halen.

Niets doen en thuis blijven dat ken ik wel: is gewoon helemaal niets aan!!!!

~~Fons~~

maandag 30 juli 2012

Nieuwe tocht in aantocht!

Na het volbrengen van de Twentse Rolstoel4Daagse zag ik in mijn agenda dat ik de komende maand nog helemaal geen tocht in de agenda had staan. Heb mezelf zojuist ingeschreven voor de Kennedymars Melderslo 2012 zodat ik ook deze maand wat kilometers ga maken.

Verder ben ik nog goed moe ban de afgelopen week. Het warme weer van de afgelopen week heeft er behoorlijk ingehakt. Het is werkelijk bijna niet te doen om op het heetst van de dag actief te zijn. Dus ja, ik begrijp wel waarom de meeste tochten beginnen voor de zon goed en wel op komt.

Groetjes, Fons

zaterdag 28 juli 2012

TR4D 2012: Vrijdag, de vierde dag!!!!


De laatste dag van de Twentse Rolstoelvierdaagse begon vroeg vandaag. In verband met de huldiging in Delden in de middag rond 15:00 uur kon iedereen een uur eerder vertrekken om zo op tijd aanwezig te zijn in Delden. Om 6:00 uur liep bij mij de wekker af omdat ik op tijd in redelijk goede conditie aanwezig wilde zijn in Delden om om 9:00 uur te starten!

We zaten hier rond 7 uur al aan het ontbijt buiten. Wat een tijd om op te staan en aan de ontbijttafel te hangen. Het is een werkvakantie zo'n Rolstoelvierdaagse voor de rollers en de mensen er omheen. Niks uitslapen: hup in actie!! Na het ontbijt heb ik snel de handbike uit de schuur gehaald, en heb ik alles er aan gehangen wat mee moest. Van fototoestel tot gevulde bidons en alle versierselen die er ook bij horen op een dag als deze.

Net als de tweede en de derde dag ben ik rond 8 uur met de handbike naar Delden gerold. Voor de start zag ik Marianne en Ilse nog welke vandaag met Rienke en Zoogle mee hebben gefietst. Ze hebben Zoogle mee genomen achter de fiets met de hondenkar van Rienke. Later zien we elkaar weer bij het verzamelpunt voor de inhuldiging!

Om negen uur ga ik van start, en ik ga lekker vlot door naar het eerste rustpunt. Hier neem ik een korte stop voor de noodzakelijke dingen, en ga vervolgens weer verder. Het eerste stuk rol ik op met Patrick en zijn buddy's van deze dag. Na een poos ga ik toch weer verder in mijn eigen tempo. Neem hier en daar de welverdiende rust. Eet en drink onderweg uit mijn eigen voorraad welke ik aan boord heb.

Koekje, ranja en een medaille!
Onderweg worden we aangemoedigd door bewoners en voorbijgangers. Sommige mensen bieden ranja met koek en een medaille aan. En op een ander adres is iemand met water. Al snel blijkt dat ze weet wat een roller nodig heeft naast de aanmoediging: koel water en de mogelijkheid de bidons bij te vullen met stromend water. Ze heeft de Nijmeegse Vierdaagse gelopen, en weet dus inderdaad uit eigen ervaring dat het de kleine dingen zijn die het totaal tot een belevenis maken. We praten over de veters van Sunny en andere dingen alvorens ik mijn weg vervolg.

Deze mevrouw weet wat uit eigen ervaring wat rollers nodig hebben!
Ik ben nog geen 5 kilometer verder als ik me niet jofel begin te voelen. Wederom eet ik wat en neem een slok water. Maar de wazigheid blijft. Ik weet al wat het probleem is. En ik heb al mijn zout-tabletten verspilt deze week. Dus dat wordt langzaam door rollen en dan bij de volgende rust even vragen om een zoutoplossing. En dan is 3 tot 4 kilometer in de volle zin met deze hitte een lang stuk. Onderweg kom ik een wagen van de organisatie tegen, maar die hebben geen zout aan boord helaas. Het is nog een kilometer tot de rust, en die duurt verdomd lang in de volle zon. Wat een crisis op de laatste dag. En het had ook niet meer kilometers moeten duren want dan was ik echt de weg kwijt geweest!

Een zoutoplossing doet wonderen en binnen tien minuten ben ik al weer bij de tijd. Met dank aan de vrijwilligers die mij geholpen hebben onderweg en bij het rustpunt. Na nog even wat gebruikelijke dingen vervolg ik mijn weg naar Delden toe: het verzamelpunt voor de intocht. Ondanks de belofte dat het bos bij Twickel voor schaduw en verkoeling zorgt duurt het mij te lang voor ik uit de volle zon ben. Het laatste stuk valt me zwaar, en ik rol in een ligt verzet richting de bossen. De bossen geven wel schaduw, maar daar is ook alles mee gezegd. Onderweg kom ik nog wat bikkels tegen die voor de laatste kilometers gaan, en dat geeft in de bossen nieuwe energie. De stand van de Zonnebloem doet wonderen. Ze staan er elk jaar in de laatste kilometer voor het einde. Met een zonnebloem achterop ga ik naar beneden de laatste kilometer in. Heerlijk, en ik ben blij als ik de bocht om draai, en het eindpunt in zicht heb. Ben blij dat ik even in de schaduw met mijn ogen dicht kan zitten. Na een paar minuten kom ik weer tot leven gelukkig.

De warmte en de inspanning is wel mooi geweest. Zodra de optocht gaat lopen blijf ik even hangen om wat film- en fotomateriaal te kunnen schieten. Het is een schitterend gezicht met al die rollers voor me. Toch voel ik me niet helemaal jofel, en heb al snel de bezemwagen achter me hangen. Ik neem de tijd, en besluit de rode lantaarndrager te zijn vandaag. Ik vind het prima. Met de filmcamera in de hand geniet ik van de rondgang door Delden heen. Onderweg wordt ik verrast omdat niet alleen Ingrid er staat, maar ook haar ouders naar Delden zijn gekomen. Ze hadden het al weken geleden gepland. Ik heb geen enkel moment een vermoeden gehad dat Ingrid haar ouders in Delden zouden zijn. Maar nu begreep ik ook waarom Ingrid niet mee ging met Gert vandaag om te filmen op de route. Ze heeft stiekem haar ouders ontvangen om stiekem langs de kant te gaan staan. Het was een complete verrassing! Vorig jaar lag de moeder van Ingrid met een gebroken heup in het ziekenhuis en was de situatie best spannend te noemen. En nu zat ze in Delden om dit evenement mee te maken.

Vervolgens naar de huldiging op het schoolplein achter de sporthal. Ze hadden op een mooie manier voor schaduw gezorgd. En als rode lantaarndrager stond ik in de zon. Maar inmiddels had ik mijn rust gevonden. De huldiging was kort maar krachtig. En na hier en daar nog wat mensen te hebben gesproken ben ik via het bos van Twickel terug gegaan naar Azelo.



Het was ondanks de warmte en het zoutgebrek(je) een superdag. Ik heb genoten van de omgeving. Heb weer foto's gemaakt, en je KUNT HIER KLIKKEN om de foto's te bekijken.

Voor Intermobiel heb ik met het volbrengen van de Twentse Rolstoelvierdaagse 200 kilometer op de teller gezet. Het totaal komt hiermee op 502 kilometer te staan voor het jaar 2012.

~~Fons~~

vrijdag 27 juli 2012

TR4D2012: Donderdag

Inmiddels is het vrijdagmorgen, en de laatste roldag met huldiging in Delden staat voor de deur. Vanmiddag vanaf 15:00 uur kunnen belangstellenden in het centrum van Delden langs de route gaan staan om het mee te maken.



Gisteren hebben we een hele mooie roldag gehad. Gert en Ingrid zijn mee gefietst. En we zijn de 'Apenberg' op geweest. Het was een te gekke dag met aansluitend een goede BBQ. Laat waren we thuis en ben ik snel het bed in gedoken.


DONDERDAG

Vandaag gaan Gert en Ingrid mee op de fiets. Ben ik niet zo alleen, en kunnen ze ook meegenieten van de sfeer onderweg en de schitterende route van vandaag. Het gaat een dag van veel vals plat, Klinkers, zon, Apenberg en weet ik veelk wat voor moois nog meer worden.

De warming-up naar Delden toe is mij gisteren goed bevallen, dus dit doe ik nu weer. De spieren zijn los als de meute rond 10:00 uur weg geschoten wordt. Met alle gezelligheid van dien gaan we op weg naar de eerste rust in Goor langs het kanaal. In Goor krijgen we een drankje aangeboden, en na nog wat handelingen die bij een rust horen gaan we al snel verder. Gert en Ingrid gaan een boodschap doen in Goor, en komen later achter ons aan.

Patrick is ook op de weg, en samen met Patrick en zijn buddy's van de dag trekken we een poosje op. Ik fotografeer veel, en rol onrustig. Ga de andere kant op om Patrick op de foto te zetten, maar de eerste keer mislukt jammerlijk. Gert wilde mee sprinten, maar wist niet wat mijn plan was. Hij fietste snel verder en mistte een pijl. Ingrid er achteraan, want bellen had geen zin. De mobiele telefoon was niet daar waar die zijn moest. Met een beetje vaart ben ik verder gegaan voor Patrick uit om op een geschikte locatie foto's te kunnen schieten. Dit keer lukte het wel, en zag ik door de lens van de camera dat Gert inmiddels ook weer bij de club aanwezig was.

Samen met Gert en Ingrid zijn we hierna verder gegaan. Bij de Apenbergweg wilde ik op de foto met de apen die er staan bij de mensen die onderaan de Apenbergweg wonen. De bewoners zelf waren ook aanwezig, en zo was het een onverwacht gezellige stop. Patrick kwam voorbij rollen toen we er net stonden, en hij heeft meteen de Apenberg beklommen. Nadat Ingrid een ijsje op had, en ik wat gegeten en gedronken had uit de eigen voorraad zijn we ook voor de Apenberg gegaan. Gert had mijn toestel in handen gekregen voor het vastleggen van dit moment! Op het één na laagste verzet beklim ik de berg. Rustig door rollend kom ik vanzelf boven, maar eenmaal op de top ben ik blij dat het gedaan is!


APENBERG
Bij de volgende rust zitten Patrick en zijn buddy's ook op het terras, en zo zitten we al snel met zijn allen aan een tafel. De cappuccino smaakt lekker, en nadat iedereen weer voorzien is gaat iedereen zijns weegs. In de bossen die volgen is er nog een kleine klim, maar daarna is het erge valse plat van voor de beklimming van de Apenberg er wel uit. En zo rol ik lekker verder en wordt Delden weer bereikt na 50 kilometer rollen.

Gert en Ingrid brengen de fietsen terug naar de fietsenmaker terwijl ik door de bossen van Twickel weer richting Azelo ga na me te hebben afgemeld in de sporthal. Zo sluit ik een leuke dag rollen af, en gaan we ons opmaken voor de jaarlijkse BBQ van de Rolstoelvierdaagse.

De BBQ was erg leuk en gezellig. Echter ben ik zo moe dat ik bij thuiskomst niet veel anders meer wil dan slapen. En ja, ik slaap deze nacht goed en ben teleurgesteld als ik om 6 uur in de morgen de wekker mij wakker maakt. Lag ik eindelijk lekker te slapen..... Maar goed: de vrijdag staat voor de deur van beginnen!

Voor de foto's van deze zware donderdag kun je HIER KLIKKEN!

~~Fons~~

woensdag 25 juli 2012

TR4D2012: Woensdag

Vandaag de tweede rol-dag van de Twentse Rolstoelvierdaagse 2012! Het was een heel warme dag, en ik heb me in moeten smeren met zonnebrand. Zweet liep van mijn hoofd naar mijn sokken en terug. Totaal dik 8 liter water  en twee zouttabletten verzet zonder al te veel te plassen. Het was vandaag een zonnige dag!

Vanmorgen ben ik vanuit Ambt-Delden naar Delden gegaan met de handbike. Het is een leuke afstand voor een warming-up. Een zeer geslaagde rit door het bos en het Landgoed Twickel bracht mij al snel bij de start in Delden. Vrolijk warm gedraaid heb ik daar op de start staan wachten.


Eenmaal weg zat ik al snel in de achterhoede. Na vandaag volgen vast nog twee warme dagen. En morgen volgt de zware dag met veel vals plat, klinkers, scheve wegen en de 'Apenberg'. Dus morgen wordt het bikkelen. Je moet hier echt een prestatie neerzetten op de 50 kilometer om weer terug te komen in Delden einde van de dag van donderdag! Met dit in mijn achterhoofd heb ik heel rustig aan gedaan.

Heb de hele dag met een fototoestel om mijn nek gerold! Echt helemaal geweldig leuk, en ik heb heel veel foto's gemaakt. Ik mocht tot 17:00 uur door rollen, en toen ik tegen die tijd de hal bereikt had bleek ik nog maar 5 mensen achter mij te hebben. De volle tijd heb ik benut om rustig te genieten van het mooie landschap, mooi weer, veel zon, goede assistentie van de vrijwilligers, fotograferen, lekker kletsen met iedereen onderweg. Ik heb een fantastische dag gehad vandaag!

Nadat ik weer voldoende water en voeding heb binnen gehaald voor het komende uur ben ik weer in de handbike gekropen. De ochtendrit heb ik vervolgens in omgekeerde volgorde afgelegd. En zo was ik tegen 18:00 uur weer terug bij het appartement van Delden waar ik de ochtend vertrokken was. Bij terugkomst stond er 68 KM op de teller! De route van de TR4D bedroeg vandaag weer 50 Km!



Klaar ben ik voor morgen! Dan de zwaarste dag van de TR4D2012! Ik heb er heel erg veel zin in, het wordt een dag vol uitdagingen! Gert en Ingrid fietsen morgen gezellig mee. Geef ik hen mijn fototoestel, en dan komt het met het fotomateriaal voor morgen weer helemaal in orde! Morgen: ik kan er bijna niet van slapen!!!!

KLIK VOOR DE FOTO'S HIER! Volgens mij werd de parcoursleiding helemaal knettergek van mij vandaag. Ik stond bijna overal stil met de camera. Oversteekhulpen gingen al lopen, en dan zette ik de handbike weer stil.... Tja...... Het spijt me zeer mensen, maar een handbiker moet ook iets te genieten hebben onderweg!

~~Fons~~

dinsdag 24 juli 2012

TR4D2012: Dinsdag


Vanmorgen waren ik en Ingrid al voor 7 uur wakker en aangekleed. Belachelijk vroeg zaten we aan het ontbijt. Om 8 uur hadden we alles al klaar, maar we hebben tot half negen ons rustig gehouden. Om negen uur waren we in Delden en had ik de handbike in elkaar, ging Ingrid een fiets halen bij de fietsenboer, en had ik binnen 10 minuten mijn aanmelding bij het inschrijvingsbureau voor elkaar. Heb ik Ingrid opgehaald bij de fietsenboer om vervolgens in de hal samen aan de koffie te gaan. Patrick kwam ook binnen rollen, en toen was het voor we het wisten tijd om buiten te staan. De start liet even op zich wachten, maar dan konden we toch eindelijk van start.

Het was een warme dag met twee lastige klimmetjes en vals plat richting Neede. Een behoorlijk pittige route! Daarna ging het ook op en neer, maar het was zeer goed te rollen. Ik kon merken dat ik meer ervaring heb met rollen dan vorig jaar. Het gaat allemaal lekkerder. En ja, ook kan ik merken dat ik veel sport, conditioneel is het ontzettend goed te doen!

Ik heb veel foto's gemaakt! Vandaag heb ik gereden in het Shirt van de SW4D, en morgen gooi ik een Intermobielshirt achterop de stoel. Veel foto's gemaakt, en die kunnen jullie later bewonderen! Vandaag stond er 50 Kilometer op de teller!!!





TR4D2012: Maandag


De eerste dag Delden was er eentje van aankomen, boodschappen doen, eten en in de avond genieten van het criterium wat in Delden werd gereden. Heb veel foto's gemaakt met mijn nieuwe fototoestel, en daar heb ik veel lol mee beleeft.

Heb veel leuke foto's gemaakt van de deelnemers, en die kun je later bewonderen. Hier onder volgen er enkelen.





maandag 23 juli 2012

Twentse Rolstoel4Daagse 2012

Wie had dat vorig jaar kunnen dromen dat ik nogmaals de Twentse Rolstoel4Daagse zou gaan rollen? Wat begon als een grap van grootspraak is uitgegroeid tot iets leuks. De grap heeft grote goede gevolgen gehad. En dus ga ik dit jaar weer naar Delden toe voor een leuke week! De afstand is 50 Km/dag.

Ik probeer iedere dag iets van me te laten horen.

~~Fons~~

dinsdag 26 juni 2012

De 80 van De Dijk

Ga dit jaar nog een keer de Afsluitdijk bevechten!!!




Heb me ingeschreven voor De 80 van De Dijk!

woensdag 20 juni 2012

Den Oever - Leeuwarden op 17 juni 2012

De Afsluitdijk anders over gaan dan met behulp van gemotoriseerd verkeer was mijn ultieme wens. Via Jannie en Appie werd ik dus gewezen op de wandeling van SV De Lat van Amsterdam naar Leeuwarden toe. Nu vond ik 150 Km iets te veel van het goede, maar er was ook een mogelijkheid om van af Den Oever mee te gaan naar Leeuwarden. En tja, dan hebben we het over 70 Km, en dat klinkt een stuk aantrekkelijker. Ik had er wel oren naar, en dus heb ik me ingeschreven voor deze tocht toen duidelijk was dat het met de handbike geen probleem was.

KLIK HIER OM NAAR HET FOTO-ALBUM TE GAAN

Op zondagmorgen 17 juni was de start vanuit Den Oever om 01:00 uur. Mijn vader was zo lief om mij naar Den Oever te brengen met handbike en andere spullen die mee moesten. De weersverwachting was niet gunstig de dagen er voor. De zaterdag begon goed met mooi droog en zonnig weer, de mensen die vanaf Amsterdam liepen hebben de hele dag goed weer gehad. In de auto op weg naar Den Oever stond er al een aardige puist wind onderweg. We hadden tegenwind op De Afsluitdijk, en dat was een gunstig teken voor later.

Aangekomen in Den Oever heb ik samen met mijn de handbike in elkaar gedraaid. Hierna binnen melden, kop koffie er bij, en alvast meet&greet met wandelaars en vrijwilligers. Mijn vader ging terug naar Zwolle en dat betekende dat ik nu echt naar Leeuwarden moest zien te komen. Afijn, dat werd dus rollen geblazen. Snel trok ik een extra warme broek, nog een jack en de laatste spullen uit de tas. En ja, de handbike kon in gebruik worden genomen om 01:00 uur toen we weg mochten. Heb de GPS opgehangen, aangezet en binnen een paar minuten zat ik bij de sluizen van Den Oever op de Afsluitdijk.

Rustig verder kletsend en rollend ben ik zo de Afsluitdijk over gerold. Hier en daar een wagenrust met wat eten en drinken en een praatje om daarna weer door te gaan. Er stond veel wind in de rug, dus ik had niet veel inspanning nodig om de Afsluitdijk over te komen. Zo nu en dan een beetje knijpen in de rem was alles volgens mij. Het maakte het voor mij niet minder bijzonder, en ik heb gewoon genoten on het donker op De Afsluitdijk. Had van mij wel een paar uurtjes langer mogen duren, voor mijn gevoel was ik veel te snel in Zurich, en het was wat mij betreft te snel licht geworden. De harde wind zorgde voor koude schouders, en dus heb ik bij de eerste café-rust in Zurich niet veel van kleding gewisseld.

Na Zurich zijn we met een club verder gewandeld door het Friese landschap. Het was erg leuk, nog steeds veel wind in de rug en van opzij. En regen hebben we de hele dag niet op het hoofd gehad. Erg prettig want me kleden tegen kou is makkelijker dan kleden tegen bakken hemelwater. De route was vlak met hier en daar een bruggetje en een tunneltje. De grootste brug was voor Franeker, maar mocht ook geen naam hebben. Zonder problemen was ik boven om er met een snelheid van 30Km/uur vanaf te storten. Bij de spoorweg moest ik er even uitstappen om de handbike door het hekwerk te krijgen. Later bij Dronrijp zou er ook een stukje moeilijke begaanbaar zijn, en hier heb ik een ommetje gerold. Mijn GPS gaf de bevestiging naast alle hulp die ik hierbij kreeg. Ben wel reuze blij met dit apparaat!

Bij de caférust in Franeker heb ik mijn warme broek uitgedaan, mijn regenpak uit de rugzak van de handbike gehaald. Ik vond het minder koud, en heb het extra jack ook uitgetrokken. Wat droge kleren aangedaan en zo ben ik vanuit Franeker richting Leeuwarden vertrokken. Het werd nog even spannend toen iemand meldde dat het regende in Leeuwarden, maar voorlopig waren we daar nog niet. Wederom werden we onderweg goed verzorgd door de wagenrusten. Het werd in korte tijd vertrouwd om deze aan te doen onderweg. Iedere keer wat eten en drinken en even een praatje om daarna weer verder te gaan. Uitstekend, ik kan er niets ander van maken.

Rond 13:15 liepen we Leeuwarden binnen om ons rond 13:30 uur te melden bij het finishbureau. Droog kwamen we aan: de regen verdween toen wij in Leeuwarden aankwamen! Het was een supergave wandeling. Ik, die al jaren over de Afsluitdijk wilde fietsen maar heb moeten erkennen dat dit echt te veel van het goede is, heb het nu met behulp van de handbike gedaan. En dan ook in goed gezelschap met uitstekende verzorging en hulp onderweg van SV de Lat. Het was voor mij een heel bijzondere wandeling waarin echt een wens is uitgekomen. Dus vergeten zal ik het niet snel. Mijn vader heft mij ook weer opgehaald uit Leeuwarden waarna ik zondagavond op tijd in bed lag. Alhoewel ik voor het eten al zat te slapen op een stoel, maar dat vertellen we niet verder.

Voor Intermobiel heb ik weer 70 kilometer extra op de teller gezet. Het totaal komt hiermee op 302 kilometer te staan voor het jaar 2012.

Het volgende evenement welke op de agenda staat is de TwentseRoelstoel4Daagse vanuit Delden.
Maar het kan zomaar zijn dat ik tussendoor nog een andere tocht rol.

~~Fons~~

maandag 18 juni 2012

Fons rolt van Den Oever naar Leeuwarden

Heb drie films gemaakt om de sfeer weer te geven.
Eigenlijk vertellen ze hun eigen verhaal.



Tot slot nog even deze foto:


vrijdag 15 juni 2012

Het verhaal van Fons en de Afsluitdijk

De eerste twaalf jaren woonde ik samen met mijn familie in Westerland, op het oude eiland Wieringen. Het was een klein dorp aan het Amstelmeer. Mijn opa en oma, en andere kennissen woonden in Friesland, Drente, Groningen of Overijssel. Geregeld kwamen we dan ook met de auto over de Afsluitdijk. De verschillende jaargetijden maken de Afsluitdijk tot een hele belevenis. Geen één keer is de belevenis het zelfde. Vol bewondering sloeg ik de fietser, wandelaars en dergelijke gade welke over het fietspad over de Afsluitdijk heen gingen van Friesland naar Noord-Holland of andersom. Vond het altijd een stoer gezicht hoe deze mensen zich voorover bogen tegen de wind in, en stoeiend tegen de regen of andere weersomstandigheden op de Afsluitdijk.

Echter op een mooie dag toen we weer eens met de auto over de Afsluitdijk heen gingen vroeg ik heel stoer aan mijn vader: “Pappie, gaan we ook een keertje samen over de Afsluitdijk fietsen?” Mijn vader bromde dat we dat een keer gingen doen, en hoopte volgens mij dat ik zijn antwoord weer snel zou vergeten. Hij had beter moeten weten, want ik ben het niet vergeten. Om een heel lang verhaal kort te houden: mijn vader is een verstandige man, en heeft zijn kind met gehandicapte benen nooit per fiets over de Afsluitdijk gesleept. Dus dat deze fietstocht nooit heeft plaatsgevonden is helemaal niet zo vreemd.

Toen ik zelf ging auto rijden woonden mijn ouders inmiddels in Friesland, aan de andere kant van de Afsluitdijk. Ik woonde in de buurt van Leiden waar ik een opleiding volgde. Na die tijd bleef ik daar hangen, en zo reed ik gedurende de jaren met de eigen auto geregeld over de Afsluitdijk. En wederom met grote bewondering voor al die mensen die de Afsluitdijk anders dan met de auto wisten te trotseren.

Doordat ik de afgelopen jaren eerst ben gaan feetzen, toen ben gaan handbiken is mijn conditie aanzienlijk verbeterd. Vorig jaar maakte ik kennis met Jannie en Appie van bestgenog tijdens de SallandseWandel4Daagse. Al wandelend en kwam de Afsluitdijk te sprake, en ook het verhaal dat ik daar ooit met mijn vader eens overheen zou fietsen, maar dat dit dus niet gebeurd was. Ze vertelden over de wandeltocht van Amsterdam naar Leeuwarden die over de Afsluitdijk heen gaat, en zeiden dat het ook met de handbike goed te doen was. En aangezien het wandeltempo niet zo hoog ligt zou het waarschijnlijk wel te doen zijn.

Van het één kwam het ander, en dus heb ik contact opgenomen met SV de Lat, welke deze wandeling organiseert, begin dit jaar. En ja, met de handbike was ik welkom als ik me niet liet afschrikken door de elementen van de tocht. Nou nee, en inmiddels heb ik ook twee Kennedymarsen gerold dit jaar. Nou ja, ik heb één schrik en dat is heel veel regen en tegenwind onderweg. Zul je net zien dat iets anders een probleem gaat worden onderweg natuurlijk.....

Wel, ik ga dus morgennacht 17 juni om 01:00 uur van start om de laatste 70 kilometer mee te rollen naar Leeuwarden toe. De volle afstand van 150 kilometer van Amsterdam naar Leeuwarden is mij echt 80 kilometer te ver. Maar het idee dat de Afsluitdijk eens op een andere manier dan de auto door mij bevochten gaat worden. Ik heb er helemaal zin in!

De handbike is in orde, ik ben er klaar voor. Morgenavond brengt mijn vader me naar Den Oever om mij daar zondagmiddag weer op te pikken in Leeuwarden. Kijk, hij hoeft niet mee te lopen of te fietsen. Dus dan kan hij op Vaderdag voor taxichauffeur spelen met mijn blauwe bolide. Dat is dan de tegenprestatie, en dan ben ik na morgen zijn antwoord van jaren geleden plotseling 'vergeten'.

Ga nu eerst eens lekker slapen, en morgen rustig wakker worden terwijl de lopers in Amsterdam van start gaan. Ik rol er in bij Den Oever. Ik vind het heel bijzonder dat deze lang gekoesterde wens op deze manier in vervulling kan gaan.

~~Fons~~

woensdag 13 juni 2012

Nog FF niet....

We gaan nog ff niet sporten vandaag. Het wil gewoon nog niet zo lekker met het lijf, en dus neem ik nog een dagje vrij. Heb wel wat zaken geregeld vandaag. Voor nu ga ik even languit hangen, en een interview voor de site van Intermobiel uitwerken.

Dus stilletjes niets doen is er niet bij.
Morgen dan maar even in beweging zodat ik zaterdag helemaal klaar ben om de Afsluitdijk te nemen.

~~Fons~~

dinsdag 12 juni 2012

Morgen ff sporten.

Komend weekend ga ik de afsluitdijk over. Dim een week ben ik niet lekker geweest. Maar morgen ga ik weer even sporten. Gewoon omdat ik het gevoel heb dat het weer kan.

~~Fons~~

donderdag 7 juni 2012

Rustig aan de komende week.

En zo is er altijd wel wat. Na de rit van afgelopen zondag ben ik in elkaar gestort. De rit was nat, maar niet super zwaar. Dus waar de instorting mee te maken had was even de vraag. Inmiddels weet ik het, en staat er een afspraak met de huisarts in de agenda begin volgende week.

Wilde dit weekend misschien nog een leuke wandeling van 40 Km gaan maken, maar het zit er even niet in. Besloten om me rustig te houden het komend weekend, en om in de buurt van eigen huis en balkon wat kilometers te maken als ik me geroepen voel. De sportschool is ook dichtbij voor het geval ik me daar wil gaan vermaken.

Enne over een dikke week staat de Afsluitdijk op de agenda. Dus genoeg reden om me niet helemaal lek te trainen de komende dagen. Heb ook nog wat energie nodig voor de Afsluitdijk namelijk.

~~Fons~~

zondag 20 mei 2012

Statentocht 2012 vanuit Oentsjerk

Gisteren liep om 7 uur de wekker af. Een onmogelijke tijd voor mij omdat ik graag uitslaap. Iets over achten zat ik in de auto nadat ik Diesel had uitgelaten en mijn tassen in de 'blauwe bolide' geparkeerd had. De handbike lag al in twee delen achterin evenals de bak met gereedschap om in Oentsjerk de twee delen handbike samen te brengen tot één geheel.

KLIK HIER VOOR DE FOTO'S!
De autorit ging soepel, maar duurde toch langer dan ik had verwacht. Dit gevoel heb ik altijd als ik richting Frieslan ga, dus op zich is dat niet iets vreemds. Oentjerk binnen rijdend met de 'blauwe bolide' zag ik de wandelaars van de 11-steden-wandeling door het dorp lopen. Zij legden de laatste kilometers van hun 11-stedentocht af vandaag. Wel iets waar ik van ging glimlachen omdat het mooi weer was, en alle wandelaars het dorp opfleurden. Een verkeersleider wilde proberen of hij mij met de 'blauwe bolide' kon laten parkeren op 'het land'. Toch heb ik daar geen gehoor aangegeven om dat ik lopend en rollend niet van 'het land' af kom als ik buiten de 'blauwe bolide' ben. Het is goed gekomen, en ik heb de 'blauwe bolide' elders geparkeerd op verhard terrein.

Na het in elkaar  zetten van de handbike en de bagage achterop te hebben gezet ben ik richting startbureau gegaan. Het was een warm welkom op het startbureau. Echter duurde het inschrijven eventjes, en was er even onduidelijkheid over de te nemen route, en hoe dat dan zou moeten. Echter wilde ik de recreatieve wandeling van 30 kilometer rollen. Ik besloot te vertrouwen op de bepijling welke op de weg was aangebracht met blauwe pijlen. Dit bleek al snel zeer onduidelijk en erg klein op de straat te zijn aangegeven. En later zou blijken dat niet iedere pijl goed aangebracht was/ontbrak. De route was ook op papier aanwezig, maar voor een mij als roller erg onhandig in gebruik. Ik hoorde dat de route ook op GPS beschikbaar was, maar dat is ter plekke niet meer op de GPS te zetten natuurlijk. Nou ja: niet zeuren en lekker wandelen was mijn insteek. Lekker vlot ging ik van start, en het was heerlijk om met een gemiddelde van 12Km/uur te rollen. Niet te snel, maar wel goed te doen.


Het weer was lekker, en al snel heb ik de het jack met lange mouwen uit gedaan. Heerlijk in mijn Swolland T-shirt rolde ik verder. En ik heb genoten, gefilmd, gefotografeerd en gerold. Echter stond ik heel snel weer voor Heemstra State in Oentsjerk. Na 16 kilometer miste ik wat kilometers op de teller. Echter was ik voor 30 kilometers gekomen, en dus besloot ik de 16 kilometer-route af te gaan leggen. Nou, en daar kwam de grap: deze had ik zojuist al gereden omdat ik de splitsing tussen 16 en 30 kilometer niet op de weg stond! En zo heb ik twee maal 16 kilometers gerold over de zelfde route. Maar eerlijk is eerlijk: de tweede keer heb ik langzaam gerold, en heb ik dus heel andere dingen gezien dan de eerste keer. En met mooi weer was het gisteren heel erg genieten onderweg. Spijt dat ik gegaan ben heb ik niet, en spijt dat ik besloten heb om de bepijling te volgen heb ik ook niet. Het was gisteren heerlijk rollen, en zo heb ik 32 kilometer op de teller bij gezet voor Intermobiel.

Vandaag was het ook ontzettend mooi weer. En aangezien binnen zitten altijd nog kan heb ik alles uit mijn handen laten vallen vanmiddag. Heb de handbike weer uit de auto gehaald, een tas met  weinig spullen achterop gezet. En samen met Diesel ben ik gaan wandelen met behulp van de handbike. Na dik 13 kilometer een stop op de bekende pleisterplaats voor Osjes kwam ik weer thuis. Diesel moe genoeg om in een mand te gaan liggen snurken. En ik? Wel, ik heb een boek gelezen, en mijn spieren zijn weer los gedraaid met de wandeling. En ook vandaag dus enorm genoten van lekker samen met Diesel wandelen. Dit was een supergoed wandel-weekend!!!


De kilometerteller voor Intermobiel staat nu op 192 kilometers!

~~Fons~~