dinsdag 15 mei 2012

Kennedymars Zwolle 2012

In de nacht van 11 op 12 mei jongstleden vond de Kennedymars van Zwolle plaats. Een uitgelezen kans in in eigen stad eens lekker te rollen dacht ik zo. Omdat het reglement een vervoersmiddel uitsluit van deelname heb ik eerst maar eens even gevraagd of ik met behulp van de handbike ook mee mocht rollen. Het reglement voorziet er niet in, maar omndat men het erg sportief vond dat ik mee wilde rollen mocht ik met behulp van de handbike meerollen in Zwolle. Mijn tweede Kennedymars rollen in eigen stad, wie had dit een maand geleden kunnen zeggen? Het lag niet in de planning, dus wie het mij een maand geleden gezegd had....

Afijn, vroeg in de avond vertrok ik naar het kerkplein waar de start van de wandeltocht plaatsvond. Een beetje met de slechte inschrijvingsprocedure van Emmeloord in het achterhoofd leek het mij verstandig om op tijd aanwezig te zijn. Echter verliep het hier letterlijk en figuurlijk op rolletjes en had ik 5 minuten later mijn startbewijs in handen. Dit beloofde veel goeds voor de rest van de organisatie. Ik besloot de rest van de tijd rustig bij de tent buiten door te brengen, en geen kilometers door de mooie binnenstad te maken. Ik heb me vermaakt met een beetje rond kijken en me rustig houden. Een half uurtje voor de start heb ik een filmpje gemaakt.




De eerste drie kilometers van de mars gingen door de binnenstad van Zwolle heen. Een leuke start weliswaar met goede verkeersbegeleiding per motor. Toch vond ik het vanuit mijn positie wel een beetje eng met al het uitgaansverkeer en de auto's welke toch tegen het loop-verkeer in gingen. Na drie kilometer kwamen we weer terug bij de start waarna de eerste grote lus gelopen kon worden. Ik zat met de handbike aardig in de voorhoede deze eerste ronde, en dat vond ik erg prettig omdat ik op deze manier in een lekker tempo zat. Er waren fietsers van de organisatie op de weg welke de juiste route aangaven. De witte bordjes met zwarte pijlen waren slecht te zien in het donker. Mijn GPS-systeem zou deze nacht meerdere keren uitkomst bieden omdat ik de bordjes domweg niet kon vinden. En steeds heen en weer zwaaien op een splitsing met handbike is niet erg fijn. En zo kon ik ook mijn mede-wandelaars bevestigen dat we nog op de goede route zaten in de donkere uurtjes.

De rustpunten waren goed, de verzorging onderweg was prima. Er was van alles te krijgen gedurende de hele wandeling. Echt enorm supergoed geregeld. Niet alleen maar krentenbollen en bananen maar ook broodje kaas of ham, koffie, thee, bouillon een sportdrank voor onderweg en nog veel meer. Aan afwisseling geen gebrek! De gehele route van deze Kennedymars was erg mooi en erg afwisselend. Wat betreft de omgeving had ik geen moment verveling, en het was geen eentonig geheel. Wat betreft bruggen, tunnels en verschillende bestrating ook geen gebrek aan afwisseling. En juist deze afwisseling maakte deze Kennedymars zwaar voor mij als roller. Van lopers hoorde ik dat dit voor hen ook gold, en dus maakt het in deze niet uit of je rolt of loopt volgens mij.

Er waren 4 lussen van 20 kilometer, en na 20 kilometer kreeg je in de start-tent een knip in de kaart. Prima, en heel wat anders dan elf stempels halen onderweg! De route was goed te doen met de handbike. De paden waren verhard, en een zand-, grind-, schelpenpad is met de handbike voor mij een uitdaging! Zo ook de bruggen en tunnels. Naar boven is zwaarder dan als een gek naar beneden racen. Maar iedere brug en iedere tunnel heb ik op eigen kracht overwonnen. Wat niet op eigen kracht te doen was, dat waren diverse hekjes, maar met een beetje hulp van mijn mede-wandelaars ben ik er toch doorheen gegaan. Het spoorzoeken op bordjes en de GPS is wel erg leuk.

Aangezien het een zwaardere route was dan Emmeloord heb ik meerdere malen even de tijd genomen om bij diverse rustpunten goed te eten en even stil te staan voor ik weer verder ging. In de derde lus heb ik een bordje gemist. Eigenlijk vrij snel na het Doepark Nootenhof waar ik een rol-impressie op de film gezet had. Terwijl ik verkeerd ging heb ik 4,5 kilometer genoten van de opgaande zon en de natuur en de beesten welke samen met mij over de weg gingen. Geen moment heb ik mijn afgevraagd waarom ik alleen was en ik geen bordjes meer zag. En op de GPS heb ik al die tijd niet gekeken. Heb nog een foto gemaakt en nog met Jannie Bos staan beppen over de telefoon. Vermelde ik doodleuk dat ik nog helemaal op de route was en niet verdwaald was. En ook dat ik Rinda nog niet gezien had, maar later bleek dat ik haar meerdere malen gepasseerd had :-) Bij de finish hebben we even kennis gemaakt, en misschien zien we elkaar nog wel vaker.

Toen ik mij verrold had kwam ik daar pas achter toen ik in Laag Zuthem naar binnen rolde. Al kijkend op de GPS zag ik dat ik bijna 5 kilometer buiten de route was, en reed ik van schrik bijna een sloot in. Het bewees maar weer eens hoe veilig het gebruik van een fietshelm op de handbike kan zijn. Zelfs bij lage snelheden kun je in de sloot belanden, omkiepen of tegen een boom botsen. En echt waar: het hoofd is hetgeen de eerste klap opvangt op zo'n moment. Het is goed afgelopen, en na de handbike weer uit de berm op de weg geholpen te hebben ben ik de bijna 5 kilometers terug gegaan om de route weer op te pikken.

Terug op de route, op weg naar de start-tent heb ik ernstig overwogen om de vierde ronde niet te nemen. Een spier in mijn rechterarm vertelde mij al geruime tijd dat deze de wandeling niet erg prettig vond. Aangezien ik 24/7 afhankelijk ben van goed functionerende armen wil ik de boel niet forceren, en dus was het wel een punt van aandacht aan het worden. Aangekomen bij de start-tent heb ik uitgebreid rust genomen en gegeten en gedronken terwijl de eerste Kennedywalkers binnenkwamen. Een van hen kwam nog naast me zitten terwijl ik mijn armspier even goed in de massage zette, zo in de zon was het goed te doen. Hij werd ook door de plaatselijke radio geïnterviewd, iets wat mij ook drie keer is overkomen. Rollen is best bijzonder, en zeker als je de hele Kennedymars gaat rollen!







Na de massage van de arm kwam ik tot de conclusie dat de pezen geen pijn deden, en besloot ik om de laatste 17 kilometer rustig te rollen. Toen ik dit besloot kwam er nog een kleine plensbui naar beneden welke ik in de tent afgewacht heb alvorens de benen te nemen. Eerder in de ochtend heb ik wel de regenkleding aan gedaan om deze later weer uit te trekken. Hierna waren de buien kortdurend: tegen de tijd dat het regenpak aan was kon deze weer uit. En dus zo af en toe schuilen in een tent of onder de bomen bleef ik de rest van de mars mooi droog! Ook bij een rust in de vierde en laatste ronde heb ik even uitgebreid de tijd genomen voor eten en drinken. Achteraf een goede beslissing, want de laatste rust zou ik voorbij rollen omdat ik deze niet als rustpunt herkende.

Om één uur in de middag rolde ik voor de laatste keer de start-tent binnen. Rinda zat aan een tafeltje, en in ene herkende ik haar. Ze was met haar gezelschap net een kwartiertje binnen, en zaten aan de koffie. Na het afmelden wilde ik naar huis, maar een regenbui hield mij nog even in de tent. Ik deed een extra jack aan, en ben vervolgens na het derde, en tevens laatste radio-interview van die dag naar huis gegaan.

De organisatie van deze Kennedy-mars wil ik heel erg bedanken voor het feit dat ik mee mocht rollen in eigen huis. Het was een zeer mooie route en de verzorging onderweg was uitstekend. Een paar kleine minpunttjes: de pijlen welke in het donker slecht tot niet waarneembaar waren, enne de route op GPS was geweldig, maar deze had van mij wel een week eerder online mogen staan. Maar dat is dan ook echt het enigste, want verder vond ik het helemaal TOP!!!

Na afloop van de dag had ik 100 kilometer op de teller staan. De 10 extra kilometers, 10 kilometer tussen huis en start-tent, en natuurlijk de 80 van de Kennedy-mars! Na dik twee dagen ben ik weer bij de tijd, en mijn spier welke geen leuke wandeltocht gehad heeft is niet meer in protest.

Middels de mobiel heb ik nog wat foto's geschoten.

De kilometerteller voor Intermobiel staat nu op 160 kilometers!

Inmiddels staat de Statentocht voor aanstaande zaterdag op de agenda en mijn startbewijs voor de LeontienLadies Ride Raalte op 3 juni is ook onderweg. De Leontien Ladies Ride voor Fons? Ja mensen, dit gaat mijn afscheidsgroet worden van het vrouw zijn! En tevens een bedank-ritje omdat ik door de Leontiens Ladies Ride Zwolle 2010 de motivatie kreeg om te gaan sporten. Inmiddels ben ik door het sporten meer dan 25 kilo afgevallen en voel ik mij stukken fitter! Dus nog éénmaal Leontienen moet kunnen. Deze afscheidsgroet zou ik samen gaan doen met mijn moeder. Echter moet mijn moeder deze maand geopereerd worden aan haar schouder, en kan ze niet met mij mee. Als er iemand is die samen met mij deze bijzondere rit mee wilt maken als mijn begeleid(st)er, dan graag een reactie :-)
Een reactie plaatsen