zondag 19 augustus 2012

Kennedymars Melderslo

Melderslo

De Kennedymars van Melderslo (18-19 augustus) heb ik redelijk spontaan in mijn wandelagenda van 2012 opgenomen. Het was namelijk zo dat er voor deze maand nog niets op de agenda stond. Dus na wat speurwerk op de wandelagenda heb ik de kennedymars van Melderslo gevonden. Een kennedymars die ook open staat voor rollers. Voor de zekerheid heb ik er nog een mailtje tegenaan gegooid.

Nog even werd ik door wat wandelaars in de war gebracht dat het een te rustig wandelingetje zou worden. Dat er wat weinig wandelaars zouden zijn, en ik kreeg bijna de indruk dat ik geen wandelaar op de route tegen zou gaan komen. Nou ja, ik wilde gewoon nog een stempel op de blauwe kaart, en dus besloot ik gewoon te gaan. Ik werd net als de andere 188 wandelaars aangenaam verrast door een tropisch warm weekend. Onderweg was de airco in de 'blauwe bolide' erg aangenaam.

Rollen vraagt om een planning. Ik heb eenmaal een handicap, en deze keer was ik van vertrek tot aankomst van en naar Zwolle zelf verantwoordelijk voor alles. Dus vrijdag de 'blauwe bolide' leeg gehaald en zaterdagmorgen de handbike in de 'blauwe bolide' gedaan. Enne … zaterdagmiddag lekker nog een paar uurtjes geslapen om helemaal fris en fruitig in Melderslo aan te komen.

Voor vertrek bedacht ik mij dat het misschien wel een verstandig plan was om naast de handbike ook de gewone rolstoel in de 'blauwe bolide' te duwen. Het maakte inderdaad dat ik niet voor iedere honderd meter buiten de 'blauwe bolide' meteen afhankelijk was van de handbike. Dit bleek een zeer goede beslissing te zijn. Met de gewone rolstoel ben ik voor de regel-dingen mobieler dan met de handbike.

Na het ophalen van de startkaart en het dumpen van mijn sporttas ben ik de handbike in elkaar gaan zetten. Het zweet liep via mijn voorhoofd op de grond, en ik vroeg me werkelijk af waar ik in de bloedhitte van de avond mee bezig was. Naast mijn regenpak was ook de jas met lange mouwen thuis gebleven. Het was nog warmer dan tijdends de Twentse Rolstoelvierdaagse eind juli. Toen de handbike in elkaar stond met alles er op en er aan, en de rolstoel weer in de blauwe bolide zat ben ik weer richting de start gegaan. Bij de start heb ik de tijd vol gekletst en heb ik de laatste gebruikelijke dingen gedaan. Tegen 22:00 uur heb ik me achterin het deelnemersveld geplaatst om tien minuten later wel weg te kunnen achter de meute aan.


Na de start eindelijk weg: en het kriebelde meteen. De temperatuur was wat afgenomen, en het rolde heerlijk de nacht in. Onderweg zaten veel mensen nog lang buiten met vuurpotten aan de weg.  Met water/limonade en andere aanmoedigingen stuurde men ons de nacht in. Het eerste rondje was leuk, en even na twaalf uur was ik al weer in Melderslo voor een stempel, wat te eten en te drinken. Wat mij opviel was dat dat de stempel- en voedingspost langs de weg aanwezig was middels een marktkraam. Heerlijk geregeld, want dan kun je dus meteen verder, en hoef je dus niet van de weg af als je er geen behoefte aan hebt. Met dit soort stempel- en voedingsposten  hebben ze in Melderslo een vriend er bij gekregen!

Aangezien het tropisch warm was, en het overdag snikheet zou gaan worden had ik van te voren besloten om in de nacht zo veel mogelijk kilometers te maken. Zo heb ik het ook gedaan. Heb weinig pauze genomen, en alleen daar waar de tas met spullen was heb ik even wat langer gestaan en gedaan, om daarna weer verder te gaan. In gezelschap van gezellige W4W-wandelaars heb ik heerlijk gewandeld. De één kon geen pijlen volgen, de ander wilde bier uit een doggy-ride en de volgende wilde vals spelen door achterop de handbike te springen. Wandelaars zijn leuke mensen waarmee je leuke en goede gesprekken kunt hebben. Mijn gemiddelde snelheid lag in de nacht rond de 6 Km/uur, en ik bedacht me dat ik zo nooit op tijd binnen zou gaan komen. Toch stond ik om negen uur 55 kilometers. Gezien de warmte van de dag wilde ik echt niet ver in de middag aankomen in Melderslo. En dus heb ik op een gegeven moment de gemiddelde snelheid even omhoog gegooid naar 8 Km/uur. Ik wilde tegen twaalf uur binnen zijn. En eigenlijk beviel de hogere snelheid mij goed. De handbike op 6 Km/uur houden kost meer moeite dan 7/8 Km/uur, dus was het eigenlijk wel prettig rollen de laatste uren.

Werkelijk, ik had het niet beter kunnen plannen! Toen ik de finish over kwam gaf de klok aan dat het inderdaad 12 uur was. Ook hier stond ook de stempelpost buiten op de route langs een tafel. Dus ter plekke kreeg ik de laatste stempel en de medaille van de MKM2012. Heel erg leuk! En ook was er iemand met een microfoon aanwezig om een praatje te maken. Ja, ik was erg trots dat ik deze kennedymars gerold had. Vervolgens wilde ik even mijn wandelboekje en blauwe kaart gestempeld hebben. De keet was niet toegankelijk, maar gelukkig kwam er iemand naar buiten! Dus met een gestempeld wandelboekje en gestempelde blauwe kaart was de administratie helemaal voor elkaar!

Deze kennedymars Melderslo heb ik als zeer leuk ervaren! De organisatie en de catering was prima voor elkaar. Het tassentransport was ook goed voor elkaar. Op verschillende posten kon ik kleding wisselen, wat spullen uit de tas halen en andere spullen dumpen omdat ze niet meer nodig waren. Zo had ik achterop de handbike weinig gewicht. En dat is ook erg fijn om zo min mogelijk gewicht achterop te hebben. Er was voldoende water onderweg, zowel door de organisatie als door de bewoners langs de weg geregeld: uitdrogen was werkelijk onmogelijk!

Wat mij wel erg opviel onderweg was dat er veel mensen zonder reflectievest in het donker liepen. Met een klein reflectie(arm)bandje om waren ze zeer slecht zichtbaar.  En knipperlichten zorgen er ook  niet voor dat andere verkeersdeelnemers je als lopende verkeersdeelnemer herkennen. Vooral waar wandelaars alleen liepen langs de donkere plattelandswegen vind ik dat persoonlijk erg onverstandig. Tevens viel mij op dat na een rustpost veel zwerfvuil op de weg lag in de eerste kilometers. Ik zit vlak op de grond met de handbike, en heb veel plastic zakjes en andere materialen opgeraapt en meegenomen naar de volgende prullenbak. Hiermee wil ik mezelf echt niet heilig verklaren want ik verlies ook wel eens iets onderweg. Echter had ik wel iedere keer meer dan één broekzak vol rotzooi van anderen te dumpen.

Na dat ik over de finish was heb ik de handbike terug geduwd in de 'blauwe bolide'. Middels de rolstoel ben ik even terug gegaan naar de start waar ik tot half twee nog even heb gehangen. Tegen twee uur zat ik in de 'blauwe bolide' met airco en reed ik Melderslo uit. Onderweg ben ik in Beuningen nog even bij de bekende 'M' gestopt voor een broodje, ijsje en een kop koffie uit een raampje.

Met een Big Smile van oor tot oor ben ik daarna naar Zwolle gereden. Tegen vier uur was ik thuis, en heb ik samen met Diesel mijn hulphond de tassen uit de auto gehaald. Een halve liter water verder ben ik even onder de douche door gesprongen. Hierna wilde ik een half uur mijn ogen dicht doen, maar werd om acht uur weer wakker. Ach ja, een nacht niet slapen maar door het warme weer heen rollen ….

FOTOMAP KM Melderslo
 Het was gewoon heel erg tof deze kennedymars. En ik ben blij dat ik om twaalf uur binnen was met deze tropische warmte. Deze keer heb ik weinig foto's gemaakt omdat ik mijn armen ook nodig heb om te rollen. Steeds stil staan of vaart minderen schiet niet erg op. Dus wat betreft mijn foto- en film-materiaal is het een karige boel deze keer.

Voor Intermobiel heb ik met het volbrengen van de Kennedymars Melderslo 80 kilometer op de teller gezet. Het totaal komt hiermee op 582 kilometer te staan voor het jaar 2012.

maandag 13 augustus 2012

Stichting Intermobiel - Fons over zijn passie over het handbiken


Ik wist dat het er aan zat te komen.
Vandaag staat het eerste deel van het interview online op de site van INTERMOBIEL.

Maandag 13 augustus 2012


Vanmiddag ben ik naar de sportschool gegaan. Heb heerlijk met de MP3-speler op de oren dik drie kwartier op de hometrainer gefietst. Ben gestopt toen ik niet meer de kracht had om de benen rond te draaien. Als ik de MP3-speler in heb dan heb ik heerlijke podrunner(s) opstaan, en dan ga ik voluit. Voluit binnen mijn mogelijkheden uiteraard, maar in ieder geval zo goed dat het zweet op de rug staat terwijl de airconditioning aanstaat. Vervolgens heb ik nog wat aan gewichten getrokken voor buik-, rug- en armspieren.

Het was lekker om weer even wat bewogen te hebben na een week voor joker thuis te hebben gehangen. Morgen wil ik weer even een klein rondje sporten als het even kan. Niet te gek, gewoon een beetje voor de leukigheid. Ontspanning door middel van inspanning zeg maar.

~~Fons~~

zondag 12 augustus 2012

Zondag 12 augustus 2012

De komende week moet ik even goed bedenken waar ik mee bezig ben. Heb veel last van mijn rug en mijn schouders. Ik weet de oorzaak en daar ga ik ook mee aan de slag. Verder is mijn batterij de afgelopen week flink leeg gelopen. Ik heb me dus maar rustig gehouden en geen grote lichamelijke activiteiten beetgepakt.

Volgend weekend staat de Kennedymars van Melderslo op de agenda. En ondanks een lege batterij denk ik dat het erg goed is om deze wel op te pakken. Het werkt altijd twee kanten op: het kost energie, maar het geeft ook energie. Aangezien ik erg last heb van het bovenlijf heb ik me voorgenomen om de hometrainer de komende week weer intensief te gaan gebruiken. Iedere avond een half uurtje fietsen met de MP3-speler in mijn oren. En dan misschien twee keer even naar de sportschool om de rest ook even los te maken en te houden.

Het is waar: ik voel me niet fit en ik ga er toch aan werken om in Melderslo te kunnen rollen. Het rollen en de planning en alles er omheen houdt me ook in een ritme wat goed is. Naast het ritme en dergelijke geeft het ook heel erg veel lol. Ik ervaar het als een uitlaatklep die ook gezond is. Juist op de momenten dat ik mij niet helemaal lekker voel.

De tijd dat ik toe gaf aan 'het me niet goed voelen, en dan veiligheidshalve niets doen' is een beetje voorbij aan het gaan. Als ik goed luister naar wat lichamelijk wel en niet kan en niet de grens opzoek, dan is er veel mogelijk. Heb nu een dik jaar ervaring met rollen, sporten en bewegen. En mijn basisconditie is goed. Ik weet wat mogelijk is, en het is een uitdaging om de mogelijkheid er uit te halen.

Niets doen en thuis blijven dat ken ik wel: is gewoon helemaal niets aan!!!!

~~Fons~~