maandag 10 september 2012

De 80 van de Langstraat

Het rollen van Kennedy-marsen gaat bijna een gewoonte worden. Als een routine-klus had ik vrijdagavond de Handbike al in de auto geduwd. De spullen inpakken en daarna op pad gaan was zaterdag kinderspel. De 80 van de Langstraat was ook mijn vierde Kennedymars al weer. Wat afweek was de starttijd van 20:00 uur in plaats van 22:00 uur, en deze zorgde er voor dat ik om 22:00 uur steeds op de klok keek omdat ik het gevoel had dat het midden in de nacht was.

Parkeren van de auto was prima voor elkaar. Mooie parkeerplaats in de buurt waar ik genoeg ruimte had om de handbike in elkaar te zetten. Net als in Melderslo had ik ook nu weer de gewone rolstoel meegenomen. Bij aankomst rond 18:00 uur heb ik eerst de spullen opgehaald op het Unnaplein waarna ik de handbike in elkaar gezet had. Deze keer geen stempelkaart maar een heuse loopchip. Deze met twee tier-raps achterop de handbike gezet. En zo ben ik mooi gebliept op iedere controlepost. (en had meteen de eerste en de enigste blaar opgelopen al voor ik gestart was!)

Nu weten ze wel van feesten met de '80 van de Langstraat'! Het is werkelijk de hele volle 80 kilometer feest onderweg! Ik heb van begin tot het einde heel erg veel plezier gehad! Het was een totaal andere ervaring dan de voorgaande Kennedymarsen. Ik heb er wat filmmateriaal gemaakt als sfeerimpressie, het zijn 4 fragmenten.



De route was met de handbike heel erg goed te doen. Er zat niet veel hoogteverschil in, dus wat dat betreft was geen uitputtende wandeling. Met veel publiek in de nacht op straat was het wel opletten dat ik geen lekke banden reed in verband met achtergelaten straatvuil, vuurtjes langs de weg en aanmoedigingen van mensen die een slok te veel ophadden. Met andere woorden: opletten en in het midden van de weg blijven rollen. Het is goed gegaan ik heb niet hoeven plakken onderweg!

Er waren voldoende eet- en drinkposten onderweg. Vrijwilligers waren aardig en zorgzaam. Het was op iedere post weer even genieten van de hulp die ik daar kreeg. Het zijn de kleine dingen welke het plezieriig aangenaam maken. Gewoon even vragen hoe het gaat, en wat je hebben wilt en het aangeven. Het is zo eenvoudig en tegelijkertijd zo enorm prettig onderweg!

De grote rustposten waren prima voor elkaar. Aan de ene kant het gebouw binnen rollen, even doen wat ik moet doen, en via de looproute aan de andere kant weer het gebouw uit rollen. Echt goed geregeld, en ook met de handbike goed te doen. Daar waar een drempeltje en/of een scherpe bocht was, daar waren genoeg helpende handen om alles in goede banen te leiden. Hulde aan de vele helpende handen, want zo zie je maar dat niets een probleem hoeft te zijn.


Zoals ik al zei was de start om 20:00 uur. Van te voren had ik al besloten om vooral te genieten van deze wandeling. De aankomsttijd vond ik niet superbelangrijk. Met twee uur eerder starten had ik ook twee uur meer speling voor het erg warm zou gaan worden. De gemiddelde snelheid met zo veel wandelaars op de weg heb ik niet hoog gehouden voor mijn gevoel. Ik heb gevoelsmatig weinig gerust onderweg. Toch ben ik vaak gestopt voor een toiletbezoekje en wat andere dingen. En ja, uit de handbike voor een toiletbezoekje en andere dingen neemt dan toch al snel 10 minuten in beslag. Dus al met al heb ik meer dan twee uur stilgestaan onderweg, iets wat op de GPS terug te lezen is. En dan pak ik op die manier toch mijn rustmomenten. Dan niet te vergeten al die keren dat ik foto's gemaakt heb en heb staan kletsen. Kletsen?.... Ja, ik mag graag kletsen!

Nu kan ik een lang verhaal maken van wie ik allemaal gezien en gesproken heb, maar dan zit ik hier morgen nog. Het was een fijne tocht met veel feest, leuke ontmoetingen en veel leuke gesprekken onderweg. Heb ook veel alleen gereden tussen alles en iedereen in. Ook dat was genieten. Ben nog op de plaatselijke radio geweest, en heb me door veel mensen op de foto laten zetten. Het was gewoon een heerlijke feestelijke wandeling. Mijn oren zaten nog vol muziek twee dagen later, dus dan weten jullie het wel.



Ja, ik heb het geroepen dat ik de kijkers mee zou nemen de finish over, en door Waalwijk heen op het laatste stuk. Ik heb het gedaan, en ik wens iedereen veel kijkplezier. Met veel plezier op de film gezet!

Na de finish ben ik naar de Blauwe Bolide gegaan. Deze stond op dat moment heerlijk in de schaduw. In alle rust heb ik de handbike in de wagen gedaan. Toen alles er in zat ben ik zelf ook in de wagen gaan zitten. Na wat te hebben gegeten en gedronken ben ik na een kwartier weg gegaan op weg naar huis. Buiten was het warm, en met de airco in de auto was het goed te doen. Om 16:00 uur toen de KM sloot was ik al lang weer thuis.

Ja, ik heb een geweldige wandeling gehad in Waalwijk. De organisatie en de vele helpende handen onderweg waren super. De feesten onderweg, en het publiek langs de route maakten het 80 kilometer knallen!

In Kaatsheuvel heb ik een kaart in de bus gedaan bij de familie van Kanjer Guusje. Want ondanks alle feestelijkheden zijn er ook andere dingen gaande. En ook dat was iets om even bij stil te staan en in gedachten mee te nemen. Ik heb in maart dit jaar een bijzondere ontmoeting gehad met Lowie, de vader van Kanjer Guusje. Nu ik zo dicht langs het huis kwam kon ik dat niet zomaar voorbij lopen. Lowie heeft het genoemd in zijn blog van zondag. Ik vind het wederom bijzonder!

Naast dit heb ik natuurlijk ook weer laten zien dat er naast een handicap meer is: Leven, meedoen en er bij horen. Het laten zien en er over praten dat er meer is dan alleen maar de handicap. En dan vertel ik ook maar even dat er ook een groep mensen is die niet uit huis kan vanwege ziekte of handicap. Het lijkt wel een vergeten groep mensen. Als ik het er over heb, en ook omdat ik voor Intermobiel rol, zijn mensen soms verbaast dat ook dat bestaat!

~~Fons~~

Voor Intermobiel heb ik met het volbrengen van 'de 80 van de langstraat 2012' al weer  80 kilometer op de teller gezet. Het totaal komt hiermee op 662 kilometer te staan voor het jaar 2012.