maandag 16 september 2013

De 80 van de Langstraat 2013.

De 80 van de Langstraat 2013

Zaterdag heb ik tussen de regenbuien door de Blauwe Bolide ingepakt. De 80 van de Langstraat 2013 stond afgelopen weekend op de agenda. De reis verliep voorspoedig ondanks de regenval onderweg. Aangekomen op de parkeerplaats in Waalwijk was het regenen gestopt, en dat zou de hele avond, nacht en de rest van de Kennedymars zo blijven. Voor de zekerheid heb ik mijn regenpak wel in de tas laten zitten. Ben blij dat ik hem deze keer schoon en droog weer heb opgeruimd bij thuiskomst.

Tijdens het uitpakken van de Blauwe Bolide heb ik kort kennis gemaakt met Will van het W4W-forum. Misschien zouden we elkaar nog wel zien onderweg. Het is er niet meer van gekomen. Nadat ik de handbike in elkaar had gezet en alles er aan gehangen had wat er aan moest hangen werd het tijd om de Blauwe Bolide een nacht alleen te laten in Waalwijk.

KLIK HIER VOOR DE FOTO'S
Op het Unaplein zag ik dat het al behoorlijk aan het volstromen was. Even snel mijn loopnummer en chip gehaald. Daarna natuurlijk even een rondje Unaplein gemaakt, foto's geschoten om vervolgens mezelf maar even in gereedheid te brengen. Mike en Henk hadden mij al snel gevonden, en verder heb ik op het Unaplein nog wat bekenden gezien. Terwijl ik met Mike en Henk stond te kletsen kwam er iemand van de organisatie mij zoeken. Het bleek dat ik samen met nog drie andere rollers vooraan mocht starten. Erg gaaf, en dus ben ik op tijd naar de aangewezen startplaats gegaan. Daar heb ik de andere rollers gezien en gesproken. En domdom: geen foto's van gemaakt. Even na half 8 werden we verzocht om positie in te nemen en zo richting de start te gaan. De 4 rollers en begeleidende lopers vooraan, en daar achter de rest van het peloton. Dat is wel heel erg cool!

Aangekomen werden we op de startlijn nog een dik kwartier vastgehouden tot het eindelijk 20:00 uur was. Hier maakten we kennis met de fietsende brigade, en hebben we kort even wat afspraken gemaakt. Met andere woorden: lekker op snelheid weg rollen, en zij gaan op de fiets mee om de voorhoede in de gaten te houden. Ik ben tot en met Vlijmen om beurt door Martijn en Harry begeleid. Heb ook met beiden onderweg wat gekletst en zo. Deze fietsende brigade heb ik als zeer prettig ervaren, zeker in deze eerste kilometers in de voorhoede kan er van alles gebeuren. Gelukkig is er niets gebeurd waarmee ik ondersteuning nodig had, ik denk dat hun aanwezigheid al voldoende was. Bij deze een bijzonder bedankje aan de heren Martijn en Harry van de fietsende brigade.

De start zelf was er eentje met wel een moment van kippenvel. Ik had meteen een behoorlijke snelheid er in, en dat was fijn. Zo rond de 7 tot 8 Km/uur is dan te doen. Al vrij snel was ik de eerste roller, en dat zou de rest van de KM zo blijven. Op de eerste twee hoofdposten kwam Pim, de roller na mij, binnen als ik weg ging. Pim heb ik hierna niet meer gezien. Bij de eindtijden zie ik dat hij drie kwartier na mij binnen is gekomen. Knappe tijd ook van hem!

De eerste kilometers tot aan Vlijmen heb ik snel gemaakt. Heb een beetje met het publiek gespeeld en in de bochten gekeken of ik ze kon laten waven. Moet echt eerlijk zeggen dat het publiek goed meedeed en zeer positief reageert op de aanwezigheid van rollers op de baan. Door zo snel te zijn gestart was ik uit de drukte van het hele grote peloton, en dat is de hele 80VDL zo gebleven.

In de hal in Vlijmen ben ik eventjes blijven hangen met de koffie terwijl ik nog wat met de vrijwilligers in de hal heb staan praten. Nu daar nog niet veel mensen waren hadden ze de tijd natuurlijk. We zouden elkaar wel weer zien bij de finish, en dat was ook zo. Echt supergaaf om hen weer bij de finish tegen te komen! Mike en Henk kwamen ook binnen, en samen met hen ben ik de hal weer uitgelopen(gerold). Samen met hen heb ik een stuk opgelopen, ben ik ze weer kwijtgeraakt en kwam ik ze weer tegen. Zo zijn we naar de tweede hoofdpost gegaan, en kwamen we in Waalwijk bij De Overlaat aan. Ook hier even gezeten en een broodje gegeten waarna we langs het voetbalstadion weer Waalwijk uit gingen. Mike en Henk hadden het tempo er in, dus ik heb hen vrij snel laten verlaten, of zij verlieten mij... Hierna heb ik hen niet meer gezien, en gezien hun tijd van finishen klopt dat vrij aardig! Mike en Henk liepen goed op hun schema!

Na De Overlaat in Waalwijk werd het wat saaier onderweg. Wat langere donkere stukken waar geen publiek was, en dan kom je weer een groep jongeren tegen met harde muziek en te veel drank. Dus ik ben in de nacht wel in gezelschap en/of in de buurt van andere lopers gebleven. Aanhaken en een groepje vormen is dan gewoon veiliger. De gehele KM heb ik erg veel aanspraak gehad. Onderweg ook kwam ik steeds Tonnie Snoeren uit Waalwijk tegen met zijn fietsende maatjes. Dus we hebben heel wat met elkaar opgelopen en gefietst wat erg gezellig was. We hadden het zelfde tempo. We zijn uiteindelijk bijna tegelijkertijd over de meet gegaan. Tonnie is één minuut eerder over de finish gegaan omdat ik onderweg weer aan het kletsen was.

Doordat ik eigenlijk voor het grote peloton uitlging vond ik dat er veel stille stukken in zaten. Daar waar ik vorig jaar vol heb gekletst heb ik nu ook in stilte gerold. Het leek hierbij wel een beetje op een normale Kennedymars waarbij de het nachtelijk stil is. En dan toch in ene hoor je weer ergens een geluidsinstallatie en dat geeft dan weer aan dat het geen gewone Kennedymars is.

Toen het licht werd was ik net de kantine uit bij het tennispark op weg naar de Wetering (Loon op Zand). De laatste hoofdpost. Hierna is Waalwijk nog een klein stukje. Reflectievest uit en de lange mouwen in de tas en op weg naar Kaatsheuvel. Het was ook daar rond negen uur nog vroeg. Iedereen was nog aan het wakker worden: ontbijten op straat, het geluid nog wat moet komen. Afijn, ik heb een kaartje in de bus gedaan bij de Familie van Gorp (KanjerGuusje) en heb er niet aangebeld voor de koffie. Gisteren heb ik datt via Twitter geweten toen ik thuis kwam. Als ik volgend jaar weer meedoe dan liggen de van Gorpjes achter de voordeur met de koffie te wachten.

Voor de bocht om Kaatsheuvel weer uit te wandelen kwam ik Tonnie weer tegen met zijn fietsende brigade. Tonnie had wat materiaalpech, en dan is het toch maar mooi dat je zo dichtbij in Waalwijk woont. Zijn vrouw kwam nieuw materiaal brengen, en zo kon ook Tonnie blindelings de eindstreep halen.

Het laatste stukje naar Waalwijk toe was goed te doen. Lekker zonnetje er bij en een beetje kleppen links en rechts. Het wakker wordende publiek. Hele ontbijttafels langs de straat. Dan wordt het weer gezelliger om voorbij te lopen.

Na de finish heb ik nog een tijdje nagezeten met Tonnie en zijn brigade. Op een gegeven moment stapte iedereen op. Bij de auto kreeg van Tonnie zijn vrouw een bos gladiolen. En deze staan nu in een vaas bij mij binnen. Ik ben er heel blij mee: het zijn zo van de hele kleine dingen waar ik zo blij van kan worden!

En toch, ondanks dat ik in de voorhoede heb gerold en het er prima naar mijn zin heb gehad ga ik me volgend jaar weer af laten zakken. Het gezellige van onderweg heb ik gemist. Zit je net een paar uurtjes later in het grote peloton, dan is de sfeer echt heel anders. Daar waar nu overal de boel opgebouwd werd was het vorig jaar al één groot feest. De 80 van de Langstraat is voor mij echt eentje welke ik voor de gezelligheid wil rollen. Voor  een snelle tijd hoef ik niet naar Waalwijk: laat mij maar voor de gezelligheid gaan! De 80 van de Langstraat blijft nog wel een tijdje in mijn agenda staan.

~~Fons~~

Inmiddels weer 80 Kilometer op de teller gezet!!!

Een reactie posten